Verblijdingen [4]

Heerlijk, zo'n weekends.

Zsa Mask n° 1

Frustratie alom bij het breien van deze 'poepsimpele' muts. Maar de eerste is eindelijk gemaakt. Ze heeft me enorm veel tijd, een beetje zweet en toch wat tranen gekost... Met als gevolg dat mijn vriend me wilde helpen, ik hem uitlegde wat er aan de hand was, hij aandachtig doch niet begrijpend luisterde, ik wilde dat hij niet zomaar zat te knikken, hem  bijgevolg eerst een snelcursus basis breien gaf, om dan uiteindelijk, na een dik half uur uitleg en breiles tot de conclusie te komen dat hij me niet kon helpen, ah ja :). 

Maar goed, frustratie dus, en dat alleen omdat de ogen niet lukten volgens de uitleg die ik gelezen had in twee van de reacties op Madame's blog. Ik raadpleegde YouTube, mijn mama en mijn schoonmoeder, maar nog steeds lukte het me niet zoals gewenst. Want als ik dat probeerde, kreeg ik enkel lelijke gaten:

Dus speelde ik vals en deed ik het op de manier die mijn mama en mijn schoonmoeder (en als ik het goed begrepen heb, ook Madame Zsazsa herself) gebruiken. Waardoor ik na 15 à 20 keer proberen en opnieuw aftrekken eindelijk redelijk mooi afgewerkte kijkgaten creëerde.

Bij gebrek aan een kind in de buurt poseerde mijn koekjesdoos, maar wie wil zien hoe het op het hoofd van een kind eruit hoort te zien, moet maar hier eens klikken.

Eens een kerstliedje dat ik mooi vind :)

Ik ben geen fan van de typische kerstliedjes, maar van dit duo (al dan niet bijgestaan door extra muzikanten) wel. Zodanig dat ik dit filmpje hier eventjes met u wilde delen. (ik raad u trouwens ten zeerste aan om te luisteren én te kijken)

(en dit bericht staat al sinds mei te wachten om gepubliceerd te worden, maar dan was u wellicht nog niet in de kerstmood - en ik ook niet hoor, voor de duidelijkheid ;) )

Dieren op bezoek

Zaterdagochtend kreeg ik bezoek van een nieuwsgierige, hongerige vierpoter.

Ziet u hem?

Het was onze buurman, de kater Dimmie. 

In het begin dat we hier woonden had ik gezegd dat ik hem niet binnen zou laten, omdat ik niet zou willen dat hij dan niet meer bij zijn bazinnetje zou gaan (maar ik geef hem geen eten, om die reden dus), maar hij stond zo uitgestrekt tegen de achterdeur om me door het raam met zijn smekende ogen te bekijken. Dan bezwijk je toch?

En zondagavond kwamen mijn papa en co, en hij bracht zijn nieuwe trouwe viervoeter mee.

Is 't geen schatje?

Dus u weet het he, als u op bezoek komt, breng gerust uw huisdier(en) mee. En eventueel uw wandelschoenen, want om de hoek ligt een prachtig stukje bos ;)

äleluja

Voor het tweejarig bestaan van Style Me Green werden de dames van Style Me Green - inclusief ikke dus - verwend met een cadeautje van äleluja.

Wij kregen namelijk een T-shirt uit biokatoen met prints op waterbasis en waarvoor de producenten een fair loon kregen. Daarenboven gaat 5% van de omzet naar humane of ecologische projecten. Als dat geen prachtig cadeau is!

En wat nog straffer is: op het kaartje staan zeer wijze woorden

- think twice before buying this shirt

- wear it till it is worn

- fuck cynism, be passionate

- love your choice

Je koopt trouwens best een maatje groter dan normaal, want het klopt echt wel dat het kleine maatjes zijn. Oh, en wie mij nog een cadeautje zoekt, ik heb (in dit T-shirtje dus) een medium en ik ben sterk geïnteresseerd in de zwart-grijze tegenhanger :p 

Een nieuwe laptop, een nieuw begin

Gisteren was het eindelijk zover - niet dat ik ernaar uitgekeken heb, maar het zat er wel aan te komen: mijn minstens derdehandse (want tweedehands via ebay gekocht, gebruikt door S. en de laatste maanden door mezelve) laptop hield het voor bekeken. Mijn IBM met Ubuntu hing letterlijk nog maar halvelings aan elkaar, één van de scharnieren was kapot, waarschijnlijk na een val die ik echter niet heb zien gebeuren, waarna hij ook inwendig begon te lijden. Gisteren flipte de harde schijf helemaal en lukte het niet meer om op te starten. De harde schijf, ja, de schijf waar al uw bestanden opstaan.

Grote miserie dus. S. probeerde tevergeefs mijn bestanden te recupereren, de harde schijf was koppig en liet zich niet meer lezen. Met een rusteloze nacht tot gevolg, want dan begon het allemaal pas door te dringen wat ik allemaal kwijt was. Want ziet u, de laatste backup die ik kon terugvinden dateert van 19.04.10. Er was ook een recentere backup, maar de enkele maanden oude externe harde schijf waarop deze backup stond is recentelijk ook overleden. Brol, ik zeg het u. Gelukkig is er Google Docs, waarop enkele van mijn dierbare documenten staan. Maar niet mijn afgewerkte thesis en bijhorende documenten, mijn tientallen pdf's met handleidingen voor maaksels, mijn geripte cd's, mijn foto's, tientallen interessante bladwijzers, mijn ganse adresboek, en God (= mijn kapotte schijf) weet wat er nog allemaal opstond.

Aangezien het er zat aan te komen, hadden we al eerder nagedacht over een vervanging. Uitgesloten: een nieuwe Windows-laptop (een nieuwe laptop zonder systeem kan je niet kopen, ik wilde geen geld uitgeven voor de Windows die er dan sowieso op geïnstalleerd ging staan, aangezien ik het dan toch zou vervangen door Ubuntu). Ik heb jaren Ubuntu gebruikt en in vergelijking met de stabiliteit, de gebruiksvriendelijkheid, het niet-bestaan van virussen, de gratisheid van het systeem en alle programma's van Ubuntu is Windows voor mij een hel, of toch minstens een ongewenste ervaring.

Alternatieven: opnieuw een tweedehandse laptop, waarop ik dan Ubuntu kon (laten) installeren, of een Apple-laptop. Ik koos voor de laatste mogelijkheid. 't Is een nieuwe MacBook geworden om verschillende redenen:

• via ebay worden er in België weinig Apples verkocht en indien wel voor ongeveer dezelfde prijs als een nieuwe
• andere laptops van vergelijkbare kwaliteit (zie volgende puntjes waarom) vonden we niet op ebay
• zeer zuinig en energie-efficiënt: de batterij gaat lang mee, de adapter verbruikt weinig stroom voor het opladen, op stroom aangesloten verbruikt hij (op dit moment, verbonden met draadloos internet) gemiddeld 7,8 Watt. Mijn oude IBM verbruikte bij dezelfde activiteit zo'n 20 Watt, wat ook niet enorm veel is in vergelijking met een vaste computer die voor dezelfde activiteit al snel 70 Watt of meestal meer voor krachtigere modellen verbruikt (ter vergelijking: onze felle spaarlampen verbruiken 5 Watt, een gewone gloeilamp van dezelfde lichtsterkte ongeveer 35 Watt)
• geen giftige stoffen (kwikvrij beeldscherm, arseenvrij glas, loodvrij, ...)
• recycleerbare materialen
• minder verpakkingsmateriaal (en daardoor ook meer tegelijk transporteerbaar)

Het enige 'nadeel' is de hoge kostprijs, maar ik plan met deze laptop toch enkele jaren verder te kunnen, en waarschijnlijk (hopelijk ;) ) zal het daardoor (en in combinatie met het lage energieverbruik) goedkoper zijn dan bijvoorbeeld een goedkope laptop met een kortere levensduur en een eventueel hoger energieverbruik, die dan sneller zal moeten vervangen worden en daarbij ook het milieu meer schade zal beschadigen.

En hoewel het nog wennen is, ik en een Apple, voel ik het: we worden wel goede vriendjes :)

Geproefd

De feestdagen naderen en ook hier worden er heel stilaan voorbereidingen getroffen. En hoewel het tijdens zo'n periode vooral om gezelligheid en samenzijn gaat, is ook het belang van de lekkerheidsgraad van het geserveerde eten niet te onderschatten. En ook voor de vegetarische vrienden / familieleden is er dan genoeg aanbod. Vandaag in de ledspotlights:

Vegetarische kaviaar, op basis van zeewier en verrassend lekker (en voor wie het interesseert: naar 't schijnt ook sterk gelijkend op echte kaviaar, maar daar kan ik niet over meespreken) - te bestellen via Veggiedeluxe.be.

Faux Gras van Gaia, gevonden in de natuurwinkel, maar ook te bestellen bij Veggiedeluxe, heel smakelijk bevonden door mij en S. en ook ideaal voor op de boterhammekes. Enige minpuntje hier is de verpakking, vind ik, maar goed, soms moet een mens zijn principes eventjes aan kant schuiven en eens goe zot doen ;) Op fauxgras.be vind je trouwens een receptenboekje, voor het geval dat je het niet gewoon op toastjes zou willen smeren. 

En ook Abinda heeft sinds kort een vegetarisch toastjessmeersel op de markt gebracht: Ceci n'est pas du foie gras. Dit heb ik nog niet geproefd, maar ik ben wel grote fan van de Abinda-smeersels, omdat ze biologisch en uiteraard heel lekker zijn, maar ook omdat ze zeer milieuvriendelijk verpakt (glazen statiegeldpotjes) zijn. En nog een reden om het eens (en daarna nog eens en nog eens en nog eens en nog eens he) te kopen: als cadeautje schenkt Abinda 0,15 euro per potje aan ons aller EVA vzw. Als dat niet vriendelijk is!

De ganzen zullen u dankbaar zijn, en ik ook, als dat een extra stimulans zou zijn ;)

IJverigheid op woensdag

Enkele maanden geleden ging ik eens naar het dichtstbijzijnde creaclubje, 't is te zeggen, bij de dames van De tetterende tiretten (vroeger 't Creatuurtje), maar nu ik een paar tientallen kilometers verder woon en ik vanaf hier bijna een uur onderweg zou zijn - enkele reis! -, heb ik enkele weken besloten om gewoon zelf mijn creaclubje op te richten. Met mezelf en eventueel mijn mama als deelneemsters ;)

Gisterenavond maakte ik, er opnieuw aan herinnerd door Opgewekte Kapucijnaap, een ritstasje volgens de handleiding van Miss Stik - of misschien beter een ritsTAS, want ook al weet ik nog niet precies waarvoor ik het ga gebruiken, ik wilde een groot exemplaar.

Het patroontje van het bloemetje (dat er btw niet aan genaaid is, maar 't paste nu eenmaal mooi bij elkaar) komt uit The Happy Hooker, close-up:

Oh, en de laatste treinritten ben ik met nutteloos haakwerk bezig geweest. 't Is te zeggen: Ik wou zelf beenwarmers maken, want met dit weer en zonder laarzen kan een fietsende dame dat wel gebruiken, niet? Dus begon ik lustig met een restje wol van de meme. Een restje, ja. Nu, na een paar rijen zag ik al dat ik er geen twee stuks uit zou kunnen maken, maar ik hoopte nog dat ik er één beenwarmer uit zou kunnen halen. Mis gedacht dus. Ze zullen nooit rond mijn been geraken en ik wilde er uit één kleur. Dus nu ligt er hier een lap van 34 op 28 cm en ik ga nog even koppig afwachten om het weer los te trekken.

Excuseert u mij voor de slechte foto's, maar 't is laat en ik wil niet altijd moeten wachten tot het weekend om foto's te nemen.