woensdag 15 april 2015

Dat workshops geven de max is, zeg ik! (+ Win een ticket voor Biolicious!)

De laatste week van maart was de drukste workshopweek van het jaar. Drie workshops gaf ik, alledrie al even plezant. Ik blik daar niet altijd op terug via mijn blog, want eigenlijk hebben jullie daar weinig aan, toch? Maar op deze plek wil ik toffe dingen uit mijn leven delen (met jullie én voor mijn latere zelf), en workshops geven is nu eenmaal een van die toffe dingen. 

De laatste twee workshops, Upcycling: van fietsband tot ecochique juweel, gaf ik op de Goed Gevoel Ladies Fair. Eerlijk? Het is een beurs waar ik mezelf niet echt thuis dacht te voelen. Ik zag er ook een heel klein beetje tegenop, want het was op zaterdag- en zondagochtend van 10u15 tot 11u15 te doen, zonder vergoeding dan nog wel. Vroeg opstaan en toch efkes rijden, twee keer sleuren met een hoop workshopgerief, dure parking betalen, blargh. 
foto copyright Stefanie Faveere

Maar het waren wreed toffe uurtjes. De sfeer op de beurs was ... speciaal, ja, zo kan ik het wel noemen. Uitgelaten dames van alle leeftijden, met zo veel goesting om volop te genieten van een dagje zonder kinderen en zonder mannen, dat brengt wat teweeg. Ik was doodop na afloop en ik verkocht geen enkel boek (niemand had goesting om nog een ganse dag rond te lopen met zo'n boek, ik begrijp dat), maar het enthousiasme over wat je kan doen met kapotte fietsbinnenbanden was geweldig. 


Eerder die week had ik voor de klas gestaan. Een klas van eenendertig (ja, 31!) twaalfjarigen. Mijn vrije donderdagnamiddag was nog nooit zo vermoeiend, dat kan ik wel zeggen. We maakten scrubs en toffe dingetjes uit kapotte toetsenborden en - alweer! - fietsbinnenbanden. Toen de bel voor de speeltijd ging, stormden ze niet directdirect naar buiten (keigoed teken, nietwaar?), maar ik was wel wreed content dat ik tien minuutjes op adem kon komen, haha. Ik heb er enorm van genoten, van dat kinderlijke enthousiasme, de energie die dat mij gaf, het applaus aan het einde en de oprechte dankjewels.
Gepakt en gezakt - Stilte voor de storm der twaalfjarigen + een Kelly die er zin in heeft! 
26 april kan ik dat zelfmaakplezier alweer delen, en wel op Biolicious, dé beurs voor wie houdt van duurzame producten. Net als een goed half jaar geleden geef ik er een korte workshop upcycling, opnieuw met fietsbinnenbanden. Ik breng ook mijn laatste exemplaren van Art d'Eco mee en wat zelfgemaakte eco spulletjes. En en en ... ik word ook weer vergezeld door Sofie, die (PRIMEUR! WOOT WOOT!) vegan gebak meebrengt. Iedereen verdient een Sofie, vind ik, maar als je er geen hebt, kom langs en komt dat proeven! (niet Sofie, wel haar gebak) 

Benieuwd wat er nog te ontdekken valt? Klik en ontdek het zelf!


Win een ticket!

De beurs kost 10 euro, of 8 euro als je tickets bestelt met de code BL15BLOG. Geen goesting om te betalen? Ik mag drie tickets weggeven! Laat mij gewoon even in een reactie weten, ten laatste 21 april, dat je wil komen en ik regel dat zaakje wel verder. 't Is te zeggen: ik, de onschuld zelf, pik er drie namen uit en bezorg je e-mailadres aan mijn contactpersoon, die je dan een ticket bezorgt per mail. Zo gemakkelijk is dat! (Oh ja, kom dan wel eens hallo zeggen op de beurs zelf, de firma dankt u!)

woensdag 8 april 2015

Hoe zit dat eigenlijk met de Verbeelding Book Challenge?

Dit jaar doe ik mee met de Verbeelding Book Challenge, dé leesuitdaging georganiseerd door Kathleen van de blog Verbeelding. Bedoeling is om wat meer buiten je comfortzone te lezen. Ik lees al redelijk wat verschillende soorten boeken, maar toch zou ik bepaalde boeken nooit een kans geven zonder zo'n kleine uitdaging. Tijd voor een eerste update!

Gelezen

4. Een fantasy boek 
Hollow City, Ransom Riggs (review volgt)

7. Een mystery of thriller boek 
Bird Box, John Malerman (review volgt)

8. Een romance of chicklit 
The Rosie Effect, Graeme Simsion (review volgt)

10. Een boek gebaseerd op waargebeurde feiten 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

11. Een historische roman 
Woesten, Kris Van Steenberge (review hier)

12. Een boek met prentjes 
Hollow City, Ransom Riggs (review volgt)

13. Een boek dat een prijs heeft gewonnen (Pulitzer, Man Booker, Nobel, Gouden Uil,…) 
Sprakeloos, Tom Lanoye (review hier)

15. Een boek dat voor 1900 werd gepubliceerd 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

16. Een reeks (mag een reeks zijn die je al begonnen bent) 
The Rosie Effect, Graeme Simsion (review volgt)

21. Een boek dat verfilmd werd 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

Aangezien ik niet per se 30 boeken wil lezen dit jaar, doorstreep ik voor sommige boeken graag meerdere puntjes. 

Tussenstand: 10 van de 30 puntjes!

De andere puntjes...

Voor de meeste andere puntjes heb ik al boeken geselecteerd die ik wil lezen. Daarnaast staan er ook nog andere boeken op mijn leeslijstje, die buiten een categorie van de Book Challenge vallen. Maar voor de volgende puntjes heb ik nog TOTAAL geen idee. Tips? Graag!

9. Een boek dat gericht is op kinderen onder de 12
19. Een boek met een 65+ personage (zeg niet De 100-jarige man die door het raam klom en verdween)
22. Een boek waar een televisie reeks werd op gebaseerd
24. Een boek dat zich afspeelt in Azië
25. Een boek dat zich afspeelt in Afrika
27. Een boek dat zich afspeelt in Oceanië 

zondag 5 april 2015

Goesting in ... lente 2015

Hoera, 't is Lente, tijd om weer een 12-punten-lijstje te maken! Een lijstje vol dingen die mijn hart doen zingen (om het op z'n liliths te zeggen): naaien, eteneteneten en lezen. Een week zonder Viking, de naaimachine, puur en Goed Eten en boeken is een week niet geleefd. Of minstens een week met aanzienlijk minder vreugd. 


Zijn er puntjes waarover ik ZEKER moet schrijven? Vraag het gerust, hier of via mail.

Oh, nog iets. Denk jij nu "goh, ik zou ook eens zo'n lijstje moeten maken want mijn lijstjes zijn altijd verplichtingen en to do's en niet zo leuk en aargh, geen tijd voor leuke dingen!" of zoiets? Schenk jezelf een tas thee in (of koffie, maar iew, koffie!), zonder je een halfuurtje af, zet een paar leuke dingen op papier. Niet te veel, maar toch wel meer dan vier hé. Niet zo moeilijk, toch?

vrijdag 3 april 2015

De jeansbroekentas (en ondertussen ook gauw nog een terugblik op het Repair Café)

De tas waarover ik het straks ga hebben

Een paar weken geleden, 28 februari, speelde ik nog eens naaistertje tijdens een Repair Café. Samen met een paar andere dames repareerden we weer de zotste dingen. Oké, ik overdrijf, deze keer waren er geen grote uitdagingen, maar toch, we maakten enkele mensen weer content en dat is waar je het voor doet, zot of niet. 
De blonde dame had na lang wachten twee ingekorte gordijnen, 
de andere mevrouw was gewoon nieuwsgierig.
Ik werd niet nerveus, want ik ben zo zen aan mijn naaimachine.

Tussen de reparatiewerken door begon ik aan een naaisel uit een paar restjes van mijn gerecykleerde matrashoes. Jeans moet ge namelijk sowieso ALTIJD mee hebben naar een Repair Café. In mijn ervaring is een groot deel van de reparaties jeansbroekgerelateerd: een gat in de knie, een gat in het gat of een gescheurd knoopsgat.
Zie het mij uitleggen! "Kijk, hier gaan we een lapke op spelden en dan gaan we dat zo en zo vaststikken en dan gaat ge dat natuurlijk wel een beetje zien, is dat een probleem, meneer?" 

Maria en ik kortten samen de gordijnen in. Een Maria moet ge trouwens ook sowieso hebben op een Repair Café. Echt. Op de rechterfoto ben ik bezig met de jeansrestjes. Opperste concentratie!

Een paar weken na het Repair Café raakte de tas eindelijk af. Het hele proces deed ik maar wat, niet goed wetende waar ik eigenlijk naartoe wilde. Een tas, ja, maar wat voor een? Ik had er zelf geen nodig, dus het zou er sowieso eentje voor de te-verkopen-stapel worden. Uiteindelijk werd het dan maar een heel simpel model, gemaakt zonder patroon, want dat paste bij het ik-doe-maar-wat-gehalte van dit naaisel.
Voor een van de handvaten en het opgestikte (gsm)zakje gebruikte ik restjes van het eerste stofje dat me in het oog sprong, Of a Feather - Indigo van Cloud 9 Fabrics. Ze kreeg ook een bodem, om het boodschappenzakgehalte wat te verminderen. Niets tegen boodschappenzakjes, uiteraard niet, maar dit mocht wel een iets stevigere tas worden, vond ik terwijl ik bezig was.
De handvaten beginnen op verschillende hoogtes. Voor de lol. Zotte dinges!

De voering is een gerecykleerd hemd. De rits is deelbaar, waardoor de tas wel dichtgeritst kan worden maar ook helemaal open kan. Dat leek me wel handig, dus deed ik dat maar.
Uiteraard konden zakjes niet ontbreken. Het hemdborstzakje bleef bewaard en uit andere restjes van het hemd maakte ik extra zakjes.
Uiteindelijk werd het een vrij grote tas. Dat is ook zoiets dat zonder nadenken gebeurde, maar hé, handig hé, zo'n zak?
 Hopelijk kan ze iemand ooit wreed content maken. Mij alleszins wel, zo tijdens de fotoshoot.

woensdag 1 april 2015

Afwassen met Netflix voor mij, Netflixtips voor jullie

Afgelopen winter netflixte ik nogal wat af. Soms met mijn Paulie (die nog altijd niet af is), meestal met mijn handen in het afwaswater. Elke afwassessie was mijn laptop aanwezig. Enige nadeel was dat ik stukken serie miste als het afwassen wat lawaaierig was (water laten lopen, bestek afwassen, die dingen). Ik kreeg een draadloze koptelefoon en mijn leven werd weer iets beter. 

De sterren na de titels zijn de sterren die ik ook op Netflix geef en staan voor:
* = Hated it
** = Didn’t like it
*** = Liked it
**** = Really liked it
***** = Loved it

Downtown Abbey ***

Aaah, ideale afwasserie. Je volgt de intriges van een rijke familie in het begin van de twintigste eeuw. We leren de rebelse dochter, de verwaande dochter, de strengmaarrechtvaardige vader kennen … maar ook het leven van de mensen achter de rijkeluischermen, de keuken- en dienstmeiden, de butlers en de lijfknechten. Ik twijfel wie mijn favoriete personages is, de ouderwetse maar oh zo grappige Dowager Countess of Grantham of de lieve Anna. Oh ja, ook nog dit: nooit had ik gedacht dat ik van Britse kostuumdrama's zou houden, eerlijk waar.

Eigen Kweek *****

Elke Vlaming met kabelaansluiting of digicorderdinges kent wellicht deze serie, ik kende hem al langer maar kon er niet naar kijken. Overblij was ik dat het seizoen ineens op Netflix stond. Mijn West-Vlaamse wortels kriebelden en giechelden, ik heb zo hard gelachen dankzij de Frank en zijn familie. 

All Hail King Julien ***

Oké, als (toen nog) zesentwintigjarige mocht ik misschien niet meer naar deze serie kijken. Maar ik vind Madagascar tof. Ik vind de maki's uit Madagascar tof. Het was dan ook maar logisch dat ik King Julien ook een kans gaf. Tof serietje, ideaal om na een drukke dag met swingende heupen te staan koken.

Marco Polo *****

Whaaa, zo goed! Weer een wreed goeie Netflix Original, in my very humble opinion. Marco Polo is een nieuwe held, ja, ook al worden zijn daden zeer waarschijnlijk serieus opgeblazen in vergelijking met die van de echte Marco. Wreed mooie beelden. Seizoen 1 staat intussen al een tijdje op Netflix, ik kijk uit naar meer.

The Walking Dead ***

Lang voor Netflix bestond, keek ik al naar de eerste drie seizoenen van The Walking Dead. Maar het vierde seizoen had ik nog niet gezien. Ik was het ook gewoon wat beu gezien, want de serie is eigenlijk helemaal niet zo goed als bijvoorbeeld het spel. Als je vriend een gamer is en jij houdt van een vleugje spanning, moet hij dit spel spelen en moet jij meekijken. (Of je speelt het spel gewoon zelf, maar meisjes die gamen, ahum, da’s nog een groter taboe, nee?) Het is geen spel waarbij je constant zombies neerknalt, maar je probeert te overleven in een wereld overspoeld door zombies en moet daarbij als hoofdpersonage gesprekken voeren met mensen die je tegenkomt en keuzes maken die het vervolg van het spel beïnvloeden. Je speelt dus het spel, maar je bepaalt zelf wat voor personage je bent. Ook interessant om te zien welke keuzes je vriend maakt in zo’n zotte situaties, trouwens. (en ik die dan zat te denken: "neeeee, doe da niet, zot!")

Bon, de serie. Minder goed dus, maar nog steeds goed genoeg om de afwassessies aangenamer te maken. 

Better Call Saul (nog niet uitgekeken, maar voorlopig ***)

Een Netflix Original met een personage uit een van mijn favoriete series ooit, Breaking Bad. Het was een van de eerste series die ik begon te volgen en waardoor ik meer naar series begon te kijken, trouwens. Goed, Better Call Saul vind ik voorlopig nog de helft zo goed niet als Breaking Bad. Ik kom precies maar niet in het verhaal, het boeit me allemaal niet zoveel, wat die advocaat meemaakt. De reden is misschien dat het seizoen niet meteen volledig op Netflix stond. Zeer storend vind ik dat, maar ik had niet opgelet toen ik klikte op Play, anders had ik gewacht tot het volledige seizoen bekijkbaar was. 

Orphan Black *****

WAUW! Toen ik hiernaar begon te kijken, dacht ik dat mijn interesse snel zou wegebben. Leuk serietje om bij af te wassen, maar meer ook niet. HA, had ik het goed mis. Ik vond het eigenlijk allemaal wat vergezocht, maar ik bleef kijken en vond het allemaal zo goed in elkaar zitten dat ik helemaal fan werd van Tatiana Maslany, de actrice die de hoofdpersonages vertolkt. En nu ga ik zwijgen, vooraleer ik te veel vertel. Kijk gewoon eens en wacht tot en met aflevering drie of zo af om te merken of het je ding is. 

Rita *****

Rita is een Deense serie over een lerares die een relatie met de directeur heeft, rookt op de speelplaats en in de wc’s op school en nogal alternatieve ideeën over opvoeding heeft. Een vrouw die vaak andermans en andervrouws ogen doet rollen, maar ik vind haar cool. Een beetje drama hier en daar, maar over het algemeen vind ik dit wel een feel good serie. Moeilijker om bij af te wassen als je geen Deens begrijpt.

Ik heb naar nog wat series gekeken, maar die houd ik voor een latere post. Anders lijkt het nog meer alsof ik verder niets gedaan heb afgelopen winter, ahum. 

(Ik las ook zeven boeken, kookte vaak vers, bakte meermaals, stikte redelijk wat, fietste dagelijks 11 km en werkte voltijds, deed redelijk wat sociale dingen, schreef blogposts, deed de was (maar niet de strijk, dat weiger ik nog altijd), hield het appartement vrij proper en mezelf heel proper en zo voort)

NOG MEER tips nodig? Lees hier de vorige Netflixtips.