donderdag 2 oktober 2014

Repair Café in Aalst zoekt textielreparateurs!

18 oktober is Dag van de Kringwinkel. Die datum staat al een tijdje in mijn agenda en ik hoop ten zeerste ook in die van jou. Die dag zetten de Kringwinkels hun werking en missie eens extra in de kijker. Ik blog daarover wellicht nog eens iets uitgebreider omdat ik zo heel erg houd van Kringwinkels en jullie allemaal wil overtuigen om die dag naar een Kringwinkel te gaan. Ik ga daarbij de techniek van de herhaling gebruiken, 't is maar dat je het al weet, hé. 

Zo, hier al eens de affiche, die mij nogal vrolijk maakt. Mihi.


Goed, over naar de eigenlijke bedoeling van dit blogbericht. Ik zoek collega-textielreparateurs. Een stuk of twee, liefst. Het zit zo: diezelfde dag is er ook eerste Repair Café in Aalst (in de kledingwinkel in de Vrijheidsstraat). Ik ga zelf nog eens vrijwillig jeansbroeken inkorten, knielapjes opstikken en andere repareertechnieken toepassen om ervoor te zorgen dat bezoekers van het Repair Café hun geliefde kledingstuk (een beetje) langer kunnen dragen. 

Aangezien ik daar niet enkele uren alleen wil zitten, zoek ik dus madammen (of meneren) met een naaimachine en repareergoesting. Stel je je graag kandidaat? Stuur mij zo snel mogelijk een mail.

Details:
  • Zaterdag 18 oktober van 11 uur tot ongeveer 16.30 uur.
  • Wat een Repair Café inhoudt? Lees het hier.
  • Je mag van begin tot einde dag komen, maar dat hoeft niet.
  • Breng je eigen naaimachine en toebehoren (tornmesje, speldjes, stofschaar, machinenaalden, machinenaaigaren, blablabla) mee.
  • Reparatiemateriaal is aanwezig (lapjes katoen en jeans, gewone naalden, gewoon garen …).
  • Het is dus op vrijwillige basis, hé. Maar hé, je krijgt er wel veel dankbaarheid voor terug. "Content en in mijn element, met walletjes en rode nagellak als herinnering aan de avond voordien", zoals ik een vorige keer al schreef.
Oh, en als er weinig bezoekers met te repareren textiel zijn, wordt het gewoon een naainamiddagje op een andere locatie. We gaan niet met onze vingers zitten draaien, hé.

woensdag 1 oktober 2014

Lang leve groentjes!

Hoera hoera, vandaag is World Vegetarian Day! Op deze symbolische dag van en voor de groentenliefhebbers start ook de Vegan Challenge. En ik doe ook nog eens mee! Maar dan op mijn eigen manier, uiteraard. Daarover later meer, maar vandaag wilde ik even snelsnel de schijnwerpers richten op ...

Sara van De Groene Keuken

Sara is gepassioneerd door plantaardig koken. Bewijs: haar blog De Groene Keuken en sinds dit jaar ook het magazine De Groene Keuken dat ze samen met een vriendin maakt. Toen ze mij vroeg om recepten uit Art d'Eco over te nemen in het herfstnummer, twijfelde ik geen seconde. Zo'n mooi magazine, het is een eer om daarin te worden vermeld! Die cover alleen al, zeg!


In ruil voor mijn bijdrage kreeg ik een pdfje (het magazine is te koop in pdf- en papieren formaat) dat mij bijna deed kwijlen. De vormgeving is strak en rustig, de foto's bezorgden mij goesting om in de keuken aan de slag te gaan. En dat schrijf ik niet omdat Sara het gevraagd heeft, maar eenvoudigweg omdat het zo is. Nem!

Hou je van koken en wil je eens iets nieuws proberen? Of eet je sowieso al vegetarisch maar wil je Sara's Groene Keuken ontdekken? Ik zou niet te lang twijfelen als ik jou was. Check bij Sara alle koopinformatie!

Vegan Challenge

Elke editie van de Vegan Challenge heb ik me al ingeschreven, gewoon omdat je dan elke dag een mailtje krijgt met drie recepten: ontbijt, lunch en avondeten. De recepten zijn sowieso plantaardig, meestal met gemakkelijk te vinden ingrediënten en snel klaar te maken. Wreed tof, vind ik dat elke keer weer. Voilà, veel meer wilde ik daarover eigenlijk niet kwijt.

Oh ja, goesting om mee de liefde voor groensels en andere vegetarische dingen te delen? Doe mee aan Wereld Veggie Dag (meld je aan via Facebook!) en hashtag Facebook en Twitter vol met #wereldveggiedag.

zaterdag 27 september 2014

Fair Wear Friday: de app Fair Fashion

Er is een nieuwe app in appland! Zodra ik de Fair Fashion app ontdekte, downloadde ik hem naar mijn smartphone. Als groen meisje moest ik die app natuurlijk eens checken. Sowieso. Maar helaas, ik werd een beetje teleurgesteld. Zoals wel vaker het geval is met 'groene' apps, trouwens. Waarom oh waarom?

Wat is de bedoeling van de Fair Fashion app?

De (gratis) app helpt je als consument om kledingmerken te screenen op fairheid. De scores per merk zijn het resultaat van een onderzoek van de Schone Kleren Campagne naar de werkomstandigheden van arbeiders in de textielindustrie. Elk merk krijgt zo een score,  "dragging their feet", "could do better", "some effort", "on the way" en "doing well". 

Ook de merken die niet op de vragen gereageerd hebben zijn toch opgenomen, onder het label "nothing to say". Interessant om te weten welke merken (nog) niet wilden reageren, nietwaar?

Wat kan je nog doen met de app?

Naast het brand-checken is er ook een woordenlijst en een definitie van een leefbaar loon volgens de Schone Kleren Campagne. Je vindt er ook de methodologie, en dat laatste is uiteraard ook weer interessant. Elk merk werd beoordeeld op de hoofdcategorieën:

  • 'empowerment' van de arbeiders
  • engagement en praktijken
  • samenwerking met vakbonden
  • strategie

Op basis van de punten per categorie werd het eindresultaat berekend en kregen de merken dus de scores die ik hierboven al aanhaalde. 

Per merk krijg je nog wat uitgebreidere informatie: waar het merk produceert, waar het hoofdkantoor is, "what they say" en "what we say". Wil je je stem laten horen? Dat kan ook heel gemakkelijk, want bij elk merk staat een link naar de contactpagina (via het luidsprekersymbool, ah ja).


Waarom ben ik een beetje teleurgesteld?

Ik wil schone kleren, ja, graag. Hoewel mijn eerste hoop is dat de productie schoon verloopt, wil ik ook graag dat de arbeiders goed betaald en behandeld worden. In deze app zijn echter enkel grote kledingmerken opgenomen. Ik ken er nog niet de helft van omdat ik 'de mode' niet volg, maar goed, blijkbaar zijn het allemaal grote merken. 

Minder bekende merken zijn dus (nog?) niet opgenomen in de app. Ze bestaan nochtans, de merken die het goed doen op de fairheidsmeter. Doordat er enkel grote merken zijn opgenomen, krijg je geen enkel merk te zien als je filtert op de merken die 'het goed doen'. Dat geeft volgens mij een onterecht negatief beeld.

Andere vaststelling die mij enigszins bevreemdde: H&M heeft dezelfde kleurscore ("some effort") als Mayerline. Nochtans is Mayerline "corporate member" van de Fair Wear Foundation. Some effort, heu?? Er is geen gedetailleerde scoreberekening toegevoegd, dus het is mij onduidelijk waarom Mayerline toch nog zo slecht scoort.


Mijn raad: kijk zeker verder dan deze app. Gebruik hem als je graag de grote merken draagt maar eens wil nagaan hoe (on)fair die merken zijn. Surf op het internet als je goeie alternatieven zoekt. Lees, ga op onderzoek uit, maak een beslissing waarbij jij je goed voelt. 

Oh ja, en verspreid gerust je liefde voor Fair Wear via Fair Wear Friday!

Wie de app direct wil downloaden: klikken maar! Download hem op je iPhone of Androidtoestel.

donderdag 25 september 2014

Mijn Tas: Wiske I voor mama

Ik heb weer eventjes de tassenmaakgoesting te pakken. Na Rosalie volgden al snel plannen voor andere tassen uit het boek Mijn Tas. Stof voor nummer drie ligt al klaar, maar hier nog even nummer twee: Wiske I voor de jarige mama.

Het patroon lag snel vast, naar de stoffen moest ik eventjes zoeken. Beperkte voorraad, weetjewel. Gelukkig heb ik een lijstje van mijn stoffenvoorraad, waar ik het pauwenstofje zag staan. Dat was niet mee verhuisd, dus hoera voor het lijstje dat mij helpt herinneren welke stofjes ik gekocht heb!

Waarom de pauwenveren? Omdat ik zo fier ben op mijn mama. Ze is zo'n sterke vrouw, die de afgelopen tijd al hard heeft moeten vechten. Zo'n tas zal niet helpen in haar strijd, maar ik hoop dat ze wel af en toe glimlacht als ze naar de tas kijkt.  

De zijkanten zijn stukjes van een oude, vroeger graag gedragen broek van mij. De kleuren op de foto hiernaast zijn totaal fout, excusi. Het was een H&M-jeansbroek, zoals zoveel kledingstukken uit mijn kleerkast vroeger van H&M kwamen. Het was ook een broek die in feite altijd te groot is geweest. Maar ze was zo zacht en ik kocht ze. Later verfde ik ze rood. Want rood is toffer dan blauw, nietwaar?

Sinds een paar jaar lag de jeans op de Recykleerstapel, het is te zeggen, sinds het moment dat ik ontdekt heb dat breed uitlopende broekspijpen mij nog kleiner doen lijken. Ahum. Ik ben dus blij dat ik ze heb kunnen recykleren, en dat er een stukje van mij in een tas voor mijn mama zit.


Het maakproces verliep alweer heel vlotjes dankzij de duidelijke uitleg (en het feit dat tassen zo gemakkelijk te maken zijn uiteraard). Alleen zou ik de volgende keer iets dikkere stof gebruiken voor de handvaten. Ook de bodem kwam niet helemaal uit, maar dat ligt wellicht aan mijn onkunde en maakte uiteindelijk voor het eindresultaat weinig verschil. Hoeraatjes voor Elisanna en Fynn!

Materiaal: Of a Feather - Indigo van Cloud 9 Fabrics van bij Georgette, grijze voering en handgrepen van de Kringwinkel en rode jeans uit een oude broek.

dinsdag 23 september 2014

Goesting in ... herfst 2014

Komend weekend wordt het laatste puntje van mijn Zomer 2014-lijstje geschrapt. Tijd voor een nieuw lijstje dus. Herfst 2014, ik zie u helemaal zitten!