vrijdag 22 mei 2015

Netflixtips: vier series waar we samen naar keken

Er zijn series waarbij ik NIET afwas of brei, waar ik mijn hele aandacht aan schenk. Het is een minderheid, want ik combineer seriekijken nu eenmaal liever met een andere activiteit, maar af en toe moet ge een een seriemarathonneke placeren. Dat doen we dan samen. 

Penny Dreadful *****

Naar deze serie, waarvan er tot voor kort* 1 seizoen van 8 afleveringen van een uur op Netflix stond, keken we op 1 dag. Een zeer luie zondag, jawel. We, dat zijn dus Stefan en ik. Meestal kijken we niet samen naar series (hij is meestal nog niet eens thuis als ik thuiskom en eten begin te maken en de afwas doe), maar Penny Dreadful schrokten we samen op. Zo gulzig. Ik herinner me niet eens dat we die dag geluncht zouden hebben. Of ’s avonds gekookt. Oh well, het was helemaal ingepland, dus het mocht. 

Oh ja, misschien nog even vertellen waarover het gaat? Van Helsing, Frankenstein, Dorian Gray en enkele andere personages gaan op zoek naar iemands vermiste dochter. Onderweg gebeurt er vanalles (uiteraard) en als ze niet op zoek zijn, moeten ze ook oppassen dat ze niet zot worden of zo. De scènes zijn soms eng en bloederig, maar het valt wel mee. Denk ik. Mysterieuze Netflix Original met alweer keigoeie acteurs en een verhaallijn waarin je gemakkelijk wordt meegezogen, dat is op dit moment de beste samenvatting die mijn duim zich herinnert.
* Het tweede seizoen is onlangs begonnen, met een aflevering per week, maar ik wacht tot het hele seizoen op Netflix staat, want ik doe niet mee aan 'wachten op de volgende aflevering', zot jong!

From Dusk Till Dawn *****

Alweer een Netflix Original, met sterke personages en een spannende opbouw. De serie is gebaseerd op de gelijknamige film van Quentin Tarantino en begint op dezelfde manier als de film (ontdekten we later, want de film bekeken we een paar weken nadien ook), maar het verhaal verandert geleidelijk aan vrij drastisch. De sfeer is Tarantino-achtig, waar wij nogal van houden. Een beetje geschift en zo koelbloedig en droog tegelijk. Geweldig geacteerd en wijwillenmeervandat!

Unbreakable Kimmy Schmidt ****

Hilarische serie! Echt! Dertiger Kimmy ontdekt de wereld nadat ze vijftien jaar in een bunker heeft opgesloten gezeten en Kimmy doet dat op een hilarische manier. Zo’n zot, vrolijk personage, ik heb elke aflevering van het eerste seizoen neig gelachen. Stefan ook. Het zijn korte afleveringen, dus het is mogelijk om een seizoen in een namiddag te bekijken. Lachfeest!

Daredevil *****

Het verhaal is niets nieuws: jonge man wordt 'blinde' superheld na een accidentje met radioactief materiaal. Maar dit is een Netflix Original. Daarom wilde ik dit zien. Daarom werd ik niet teleurgesteld. Sterke personages, zo geloofwaardig geacteerd, zo spannend in beeld gebracht. Stefan schrok toen ik vroeg of we er samen naar zouden kijken, want ja, 't is Daredevil, een verfilmd stripverhaaltje. Maar het is ook een Netflix Original. Reden genoeg om het een kans te geven. En zo geraakten we alweer tijdelijk verslaafd, vanaf aflevering 1.


Meer Netflixtips nodig? Hier en hier.

woensdag 20 mei 2015

Ik hou van smoothies, iedereen mag het weten!

Ik ben al een tijdje een smoothiemeisje, maar eerder stiekem. Als je smoothies drinkt, word je namelijk al snel in een hokje gestoken door niet-smoothie-fans die denken dat je gewoon meedoet met 'de rage' (of weetikveelwatzedenken). Mijn fanschap van smoothies bedwong ik dus, want ik wilde niet in dat hokje gestopt worden. In geen enkel hokje trouwens. 

But then again, I couldn’t care less (nog iets dat sommige mensen niet kunnen verdragen, al dat Engels altijd!). Maar hé, ik ben een meisje van de chiazaadgeneratie. Liever dat dan eentje van de witteboterhammenmetNutellachoco-generatie. Of die van de patatten-saucissen-groentjesuiteenbokaal-generatie. Niet dat ik etiketjes wil kleven hoor. Just saying… (aaargh, kak, nu doe ik het weer!)

Maar dus, smoothies. Laat mij beginnen met een verzameling van de smoothiefoto’s die ik de afgelopen weken op Instagram deelde, wellicht tot lichte ergernis van de niet-chiazaadgeneratie (sorrynotsorry):

(linksonder zie je trouwens nog mijn vorige, zeer tijdelijke blendertje, een ongebruikt tombolaprijs-sukkelaartje dat ik onlangs kreeg maar dat binnenkort naar de Kringwinkel verhuist)

Sinds ik op 10/5/2015 (jeej voor die datum!) een Vitamix kocht, ben ik gestopt met mijn smoothieliefde te bedwingen. Ik ben een smoothiemeisje en ik ben er fier op! Met die Vitamix, dé Amerikaanse superblender, ga ik nog doldwaze avonturen beleven, maar voorlopig ben ik vooral zot van de smoothies die hij voor ons mixt: fluweelzacht, een beetje schuimig en met de mooiste kleurtjes (de minder aantrekkelijke kleurtjes volgen nog, zodra ik meer met groene smoothies begin te experimenteren). Ze geven me energie en weinig afwas, wat ik wel echt tof vind, ja. 

Ik drink/eet trouwens niet 100% van de tijd supergezonde toverdrankjes, mocht je dat denken om de een of andere reden. Oh nee, ik at ook taart en vettige dinges (lees: veel olijfolie en/of avocado). Ik heb zelfs eens buitenshuis ontbeten met stokbrood en choco uit een vlootje, zo wild!


Aangezien ik voor 10 mei ook al heel wat smoothies (minder lekkere, maar toch) dronk, verklaar ik puntje '3. ontbijten: vaker met smoothies' van mijn lentelijstje bij deze als doorstreept. Over and out!

dinsdag 12 mei 2015

Het Geboortepakket (ja, met hoofdletter G!) voor K&M, een samenwerking van la merlette blanche & fiekefatjerietjes

Als fieke vraagt om haar te helpen met een Geboortepakket, zeg je geen neen. Ik bewierookte al eerder haar kookkunsten en als je weet dat ze de resultaten van die kookkunsten graag deelt, grijp je elke kans om haar te zien, want elke keer brengt ze wel iets lekkers mee. 

Ik liet haar dus, listig als ik ben, weten dat ik wilde meehelpen met het Geboortepakket op voorwaarde dat zij stof en projecten zou kiezen en mee zou helpen met het knipwerk. "Zo gaat het sneller vooruit en houden we er samen nog een gezellige creatieve namiddag aan over", schreef ik nog, terwijl ik al uitkeek naar de taart die ze zou meebrengen. En zo lokte ik haar naar ons appartementje, op Paaszondag nog wel. 
Het eerste naaisel met een la merlette blanche label!

Oké, serieus nu. Het Geboortepakket voor K&M, broer en schoonzus van fieke, is er eentje waar ik nogal fier op ben. Het was ook de plezantste Paaszondag in jaren, al at ik geen chocolade - of ik kan het mij alleszins niet herinneren. De mannen ontspanden zich vanuit de zetel, de vrouwen gingen aan de slag met stofjes - strijkijzer en naaimachine constant in de aanslag. 

Sofie had alles enorm goed voorbereid: handleidingen afgedrukt, patroontjes uitgeknipt, stoffen gekocht, voorgewassen en gestreken, fournituren en bijpassend garen gekocht. Wat een gemak, zeg! Het moeilijkste, stoffen kiezen, deden we samen, al had zij natuurlijk de eindverantwoordelijkheid. We maakten...

Een dekentje op z'n Griets. Een dekentje kon uiteraard niet ontbreken.

Twee fopspeenkoorden. Eentje is geentje en dit is ZO simpel dat je wellicht alleen maar een foto moet zien om te weten hoe het in elkaar zit. Anders vind je bij De Stikdoos een uitleg.

Pamperzakje à la Mme Zsazsa. Een klassiekertje, nietwaar?

Zeven slabben! Die maakte ik niet op Paaszondag, maar Sofie knipte en speldde ze wel al, zodat ik enkel moest naaien.

Een verzorgingsmand, een goedkoop patroontje van Noodlehead. Ik wil ook zo'n mand voor mezelf nu.
De mand werd al direct gevuld, met onder andere productjes van het mooie merk Naïf.


De taart die Sofie meebracht was trouwens frambozen'cheese'cake. En frambozen zijn toch wel niet mijn tweede favoriete fruit zeker? (bananen staan op nummer 1) Sofie maakte deze taart trouwens als inzending voor een wedstrijd georganiseerd door Lima. Je hoort mijn vraag al komen... Wie mij en Sofie een serieus plezier wil doen, mag stemmen op deze taart. Ik kan garanderen dat ze je stem waard is, want de taart was GE-WEL-DIG lekker!
Foto door Fieke - check het recept en stem HIER!



Op Sofie's blog vind je het hele verhaal achter dit Geboortepakket, nog wat making of-foto's en een lijstje van alle ingrediënten.

maandag 11 mei 2015

7 tips voor meer beweging

Onlangs schreef ik al over het hoe en wat van mijn vijf-ochtenden-per-week-een-kwartiertje-sporten. Ik verwees toen twee keer naar mijn sportschema en beloofde daarover te schrijven. Alleen wist ik nu eigenlijk niet goed wat ik daarover juist zou schrijven. Maar dat sportschema is wel een van de dingen die mij helpen om meer beweging in mijn leven te krijgen. Ha, idee! - ik schrijf gewoon een blogpost over ALLE dingen die mij helpen om meer te bewegen. 

Eerst nog efkes zeggen: wat werkt voor mij, werkt niet per se voor jou, dat besef ik natuurlijk wel. Ik hou van lijstjes en schema’s, maar misschien ben jij rebels en HAAT je routine uit het diepste van je hart, terwijl je dat perfect weet te combineren met meer beweging. 

1. Maak er tijd voor en stel een haalbare planning op. 

Dat kan per maand, week of zelfs halve week. Ik maakte een maandschema en dacht even na over wat ik wilde doen. Voor april zette ik mijn bijna dagelijks kwartiertje ochtendsporten verder. Na het werk plande ik de squat challenge en de crunch challenge in, want dan zijn mijn spieren al opgewarmd van het fietsen. In het weekend deed ik die challenges gewoon wanneer het mij paste. Ook yoga stond drie keer per week op de planning, liefst voor het slapengaan. 

2. Zijt ook weer niet te streng voor uzelf. 

Soms lukt het niet om iets te doen op het vooraf ingeplande moment. Dat kan gebeuren, zo is het leven. Haal het de dag nadien in, of niet, maar pik de draad gewoon weer op. No hard feelings. De laatste vier geplande yogasessies heb ik niet gedaan. Ik vond dat spijtig, maar in mei heb ik ze gewoon opnieuw ingepland, zonder al te boos te zijn op mezelf.  

3. Vind iets wat ge leuk vindt. 

Nogal logisch. Er zijn heel veel coole yogaposes die ik ooit wil kunnen, dus ik werk ervoor dat ik ooit voldoende kracht heb om ze te doen. De krachtoefeningen die ik kies, zijn er ook die ik tof vind. Push ups staan daar bijvoorbeeld nooit bij, want ik vind ze niet leuk en ik kan ze zelfs niet aan doordat ik ooit mijn arm brak (geen excuus, ik moet gewoon echt oppassen met die arm). 

4. Maak het extra plezant. 

Kijk naar een Netflixje terwijl Jillian Michaels u zegt wat ge moet doen, luister naar uw favoriete muziek terwijl ge yogaat (ik vind de meeste yogamuziekjes verschrikkelijk, wat wel tof is, is zware muziek of Massive Attack) of (voor mama’s met luide kinders) zonder u gewoon efkes in stilte af.
Yoga + De Zwaarste Lijst op paasmaandagavond, misschien de vreemdste combinatie ooit,
maar haaaa, zen!

5. Hang / leg uw sportgerief in het zicht. 

Mijn yogamatje hangt aan een haakje in de living, mijn sportschema hangt waar iedere bezoeker het kan zien, mijn sportkleren hangen voor het grijpen in de badkamer, altijd klaar als ik een sportgoestingske krijg. Of als het moet van het schema, ah ja.

6. Als je een matje nodig hebt: koop uzelf een goed matje. 

Dat heb ik lang uitgesteld omdat ik dacht dat alle matjes milieuonvriendelijke, lelijke plastieken dingen waren. Tot ik Manduka ontdekte. Ik kocht via hun webshop de eKO Lite Mat 4mm 180cm ("eco-friendly yoga mat made from biodegradable, non-Amazon harvested, natural tree rubber"). Niet goedkoop, maar mijn lijf is blij en mijn interieur ook.

7. Sport in goeie sportkleren, als ge daar zin in hebt. 

Ik wilde geen geld uitgeven en vroeg in mijn kennissenkring eens naar oude sportkleding en nu heb ik een paar sporttopjes. Daarboven draag ik nog een extra los topje (meestal mijn racerback recykleersel uit Art d’Eco) en daaronder een tweedehands shortje, gewoon een los dingetje dat ik schoon vond. Geen lelijke vodden voor mij. Of allez, geen vodden die IK lelijk vind. 

vrijdag 8 mei 2015

Fair Wear Friday: mijn favoriete winteroutfit (+ de herwerkte Plantain)

Ik weet het, ik kom wat laat met deze outfitpost. Het is al weken lente, zeg! En toch, ik wilde dit nog delen: mijn favoriete winteroutfit van de afgelopen maanden (het was ook gewoon schandalig lang geleden dat ik een FWF-outfitpost had gepost, sorry, Lies!). Alleen de schoenen kloppen niet, in de winter loop ik niet rond op pumps, en al zeker niet zonder nylonkousen. Laat ons die schoenen dus maar negeren. Je ziet:
  • mijn cirkelsjaal, zelfgemaakt, al vier winters mijn one and only sjaal
  • mijn gerecykleerde girlfriend gilet uit een boyfriend trui
  • een eenvoudig T-shirt, meestal een van mijn Saint Basics of mijn Braintree shirt, maar ook af en toe mijn Plantain (straks meer daarover) 
  • mijn Monkee Genes, uiteraard. Ik heb die broek afgelopen winter de helft van de tijd gedragen en misschien drie keer gewassen. Lang leve de zelfreinigende functie van jeans! Of worden alleen mijn jeansbroeken zelden vuil? (oh ja, het is ook gewoon niet goed voor de levensduur van je jeans om ze na elke keer dragen te wassen en te drogen in de droogkast)


Zonder oorbellen voel ik mij kaal, dus oorbellen ontbraken bijna nooit. Ik draag voornamelijk zelfgemaakte oorbellen, deze winter waren dat vaak mijn upcycled pluimpjes.

Die Plantain dan. In augustus 2014 maakte ik mijn eerste, zeer twijfelachtige versie. Misschien herinner je je dat misnaaisel wel? Zo niet, klik en lach! Drie maanden later knipte ik die lange mouwen af, om ze te gebruiken als onderdeel van een recykleersel. Met die lange mouwen verdween ook het pyjamagehalte, had ik de indruk. 

Als ik ooit nog eens een Plantain maak (doe ik zeker, want ik heb wat T-shirts nodig), wordt het dus gegarandeerd direct een versie met korte mouwen.

Fair Wear Friday is een initiatief van Lies, Leen en mezelf.