donderdag 17 juli 2014

Recept: granolalala!

Granola, een bekakt woord voor sommigen (not my words), een geliefkoosde lekkernij voor mij. Je kan het ook cruesli noemen, want dat staat voor krokante muesli. En in feite is granola krokante muesli. En ook nog: cruesli is in feite een merknaam.

Bon, mij gelijk hoe je het noemt, lekker is het sowieso. Ik probeerde in het verleden al enkele recepten van echte keukenprinsessen. Echt lekker, stuk voor stuk. Maar tegenwoordig doe ik vooral mijn goesting. Granola, daarvoor heb je namelijk niet echt een recept nodig, in my humble opinion.

De basis

  • havermout of havervlokken
  • eventueel andere granen of varianten: boekweitvlokken, quinoa(vlokken) (ongekookt en ongewassen), andere vlokken...
  • een beetje zoet: agave-, ahorn-, rijst-, maïsstroop, gelijk welke je voorkeur uitdraagt OF (appel)diksap OF honing - eventueel ook geprakte banaan en wat kokossuiker
  • een beetje vet: plantaardige olie die verhit mag worden (favoriet: kokosolie, maar ook pinda-olie)

De toevoegingen

  • NOTEN natuurlijk! Walnoten, cashewnoten, hazelnoten, amandelen, gelijk wat je wil! (in stukken of stukjes gehakt)
  • pompoenpitten
  • sesamzaad
  • zonnebloempitten
  • chiazaadjes
  • lijnzaad
  • een beetje zout
  • kaneel
  • speculooskruiden
  • cacaopoeder

Achteraf toe te voegen

  • rozijnen
  • geraspte kokos 
  • gojibessen
  • dadels
  • veenbessen
  • gedroogde vijgen
  • gedroogde abrikozen
  • gedroogde banaan
  • gedroogde appel
  • chocoladedruppels

De verhouding

Vrij te kiezen naargelang je goesting.
Ik heb nog nooit twee keer dezelfde granola gemaakt tot nu toe.

Maar doe bijvoorbeeld zoiets:
  • 400 g havermout (waarvan eventueel een deel vlokken)
  • 200 g gehakte noten
  • 100 g pitten & zaden
  • 100 g gedroogd fruit (achteraf toe te voegen)
  • 4 el kokosolie
  • 8 el stroop of diksap
  • 2 tl speculooskruiden
  • een beetje zout

Hoe maken?

  • In de pan: Smelt en meng olie en stroop in de pan. Roer goed. Voeg de droge ingrediënten (behalve gedroogd fruit) toe. Roer goed zodat alles bedekt is met een nat laagje. Bak op een gemiddeld vuur en roer af en toe eens door tot de haver goudbruin is. Voeg het gedroogde fruit toe zodra het mengsel afgekoeld is.
  • In de oven: Smelt de kokosolie en meng met stroop (en geprakte banaan als je die gebruikt). Gebruik eventueel iets meer zoetmiddel dan je zou gebruiken voor de bereiding in pan. Voeg je droge ingrediënten toe en roer tot alles bedekt is met een nat laagje. Verspreid op een vel bakpapier op een bakplaat. Bak tot de haver zo bruin als gewenst is (hoe bruiner, hoe krokanter, uiteraard) en roer minstens 1 keer om. Voeg het gedroogde fruit toe zodra het mengsel afgekoeld is.

Aangezien we momenteel nog in onze bakstenen camping wonen, zonder oven, begon ik recent met de bereiding in pan. En eigenlijk is dat mijn voorkeursbereidingswijze, want oven-granola, tja, ik vergat soms dat het mengsel in de oven zat. Ahum. In de pan roer je ook automatisch wat vaker, waardoor de granola ook veel 'losser' is, in tegenstelling tot samengekoekte hoopjes oven-granola. 

Hoe eten?

  • met (plantaardige) melk
  • met yoghurt of yofu (met een smaakje en/of vers fruit)
  • met pudding
  • als topping op (bananen)ijs
  • op een berg fruit
  • iemand nog suggesties?

Muesli, granola, is dat niet allemaal hetzelfde?

Neen. Muesli en granola of cruesli hebben dezelfde ingrediënten, maar de bereiding verschilt. Bij muesli worden de ingrediënten gedroogd in de oven, bij cruesli wordt de mengeling gebakken, waardoor het geheel veel krokanter wordt.

Wat is het verschil tussen havermout en havervlokken?

(of: tussen fijne en grove havervlokken)

Havermout is fijner van structuur, want 'geknipt'. Hierdoor is de kooktijd ook korter. In havermoutpap zorgt havermout voor een dikke pap met weinig structuur of 'bite'. Dat vond ik vroeger lekker, tot ik eens havervlokken gebruikte. Havervlokken zorgen voor een pap met wat meer stevigheid. Voor granola kies ik havermout of havervlokken, of soms meng ik beide.

Waar koop je die ingrediënten?

Offline: in natuurwinkels of bij de betere supermarkt. 
Online: bijvoorbeeld bij Pit&Pit (het vroegere Gekruid).


Oh ja, op Instagram post ik soms mijn granola-mengsels. Daar voeg ik ook meestal toe welke ingrediënten ik gebruikte. Met andere woorden: volg mij ginder voor meer granola-inspiratie!

dinsdag 15 juli 2014

Het grote(re) project: upcycled fietstassen

Toen een medewerkster van een cultureel centrum in de buurt mij een tijdje geleden contacteerde, maakte ik een vreugdesprongetje. "We zoeken iemand die fietstassen uit oude reclamezeilen kan maken." Woehaaa! Mijn interesse had ze direct, uiteraard, fan van upcycling zijnde en zo.
 
Ik voegde er meteen aan toe dat ik niet veel tijd had, ik stond toen namelijk nog op bevallen. Maar hoera voor flexibiliteit en geduld! Na wat heen-en-weer-gemail ging ik de reclamezeilen afhalen en maakte ik een eerste ontwerp. Uit één zeil kon ik een dubbele fietstas krijgen. Overschot: één smal reepje van 10-15 cm op 5 cm. Efficiënt materiaalgebruik, that's the way I like it. 
Ik kreeg goedkeuring voor productie, maakte alvast een fietstas met alles erop en eraan en liet ze bezorgen aan mijn contactpersoon.

Een paar dagen later las ik dat de tas toch te klein bevonden was. Kleine bummer, maar ook wel begrijpelijk, want voor mij zou ze ook vaak te klein zijn. I like big bags, zeker op mijn fiets.

Intussen is het tweede ontwerp af en in productie. Iets meer overschotjes, maar daarop vind ik wel iets. Of niet. Ook niet erg.

En mijn proefexemplaar, de Gabriel Rios-fietstas? Ideale grootte voor op mijn plooifietsje!

zondag 13 juli 2014

Fair Wear Friday: de bijna chique outfit

Ik schreef het hier in het verleden al eens: ik heb niet één bepaalde kledingstijl. Ik draag meisjeskleedjes, grijzemuizentruitjes, tamelijk formele kleren, skinny jeans, redelijk elegante kleren ... Dat is helemaal te wijten aan de gevolgen van mijn project 100% groene kleerkast. Door dat project zijn mijn kleders in te delen in vier grote groepen: 
  • Tweedehands gekregen. Dat zijn voornamelijk kleren van vriendin Kim en schoonzus Nathalie. Als zij hun kleerkast eens uitkuisen, mag ik snuffelen of er iets bruikbaars voor mij tussen zit. Niet altijd per se de kleren die ik zelf in de winkel zou kiezen, maar eigenlijk verrassend vaak boenk derop
  • Tweedehands gekocht. Ook hier geldt: beperkt aanbod dus vaak niet wat ik in een winkel vol nieuw draaggoed zou kiezen. Maar soms heb je eens chance. Waardoor bepaalde Kringwinkelvondsten bij nader inzien de schoonste kleren uit je garderobe blijken te zijn. True story.
  • Nieuw gekocht. Want soms krijg / vind je niet wat je nodig hebt. 
  • Zelf gerecykleerd / gemaakt. Want zelfgemaakt = ♥


Deze Fair Wear Friday-outfit is er eentje van een paar weken geleden en samengesteld (muhahaha, dat klinkt alsof ik er echt hard over nagedacht heb!) uit verschillende soorten kleders:
  • Het kleedje is mijn zelfgemaakte Little Black Express Dress. Favorietje, absoluut.
  • Het giletje kreeg ik van SuperKim. Het is los en elegant en het draaide al eens tussen mijn fietswiel, maar dankzij een snelle operatie is het opnieuw draagbaar. Oef, jawel.
  • Het riempje is een stukje van een gigantische bobijn koord van een Belgische koordjes- en lintjesfabrikant die zijn koord niet meer verkocht krijgt omdat het in China veel goedkoper is. Triestig, enorm triestig. Ik mocht eens in de oude fabriek rondlopen en pikte er een (relatief kleine) hoeveelheid lintjes en koordjes uit die anders in de vuilbak beland zouden zijn.
  • De broche (zie foto onderaan) is zelfgemaakt.
  • Over de schoenen spreken we niet, want niet zichtbaar op de foto en bovenal: niet fair of eco ofzo. 



♥ watervaldingetjes!

♥ onze 'voortuin'. (excusi voor de herhaling!)
Fair Wear Friday is een initiatief van Lies, Leen en mezelf.

donderdag 10 juli 2014

12 boeken in 2014: update

Ongeveer op hetzelfde moment dat mijn eigen papieren boek in de winkels lag (zo plezant om dat te kunnen schrijven!), kocht ik mijn nieuwste speelgoedje: een eReader. Na jaren twijfelen (ecologische dilemma's!) hakte ik de knoop met plezier door. In het voordeel van een nieuw elektronisch vriendje dus. Kobo heet hij, en hij zorgde al voor uren leesgenot. En daarmee schrap ik alweer een puntje van mijn 30 voor 30-lijstje. Uitgebreidere review volgt later! Nu eerst nog eens wat boekentips.

5. Het spel van de engel, Carlos Ruiz Zafon

Het spel van de engel, prequel van De schaduw van de wind, is het voorlopig laatste papieren boek dat ik las. Het is ook een van de weinige boeken die ik kocht (met een boekenbon), die ik in feite al vorig jaar ging lezen, maar die uiteindelijk mee werd gesleurd naar de bakstenen camping (intussen heb ik 'm weggegeven - minimalisme ftw!).

En wat een chance dat ik gesleurd heb, zeg! Dit boek heeft mij helemaal opgeslorpt en meegenomen. Naar Barcelona, stad waar ik nog nooit ben geweest, alleen in mijn hoofd. Mooi dat het daar is! Ook een beetje eng bij momenten, maar dat hoort bij de magie van zo'n stad, zeker? Voor meer woorden over de uitleg moet je elders zijn, maar ik heb dus alleszins vrij hard genoten van Zafons woorden.

6. The fault in our stars, John Green

Toen ik mijn eReader ontving, wilde ik dat ding meteen testen. Uiteraard. Het boek dat heel hoog op mijn wil-ik-lezen-lijstje stond, was The fault in our stars. In de bibliotheek kon ik het, wegens hoge populariteit, niet te pakken krijgen op momenten waarop ik goesting had om erin te beginnen lezen. Toen ik het bij Standaard Boekhandel te koop zag staan voor 5,49 euro, belandde het direct in mijn mandje en iets later stond het boek op mijn leeskameraad. Eindelijk!

Bon. Ik kan weinig meer zeggen dan: als Hazel en Augustus echt zouden zijn, ik zou gewild hebben dat ik hen kende. Zo'n personages! Zo'n verhaal! Vlotte schrijfstijl ook. En ja, ontroerend (logisch gezien het onderwerp), maar ook niet té. Ja, ik heb eens een traantje gelaten, maar geen watervallen (alleen in mijn hart misschien). 


7. Stoner, John Williams

Nog een boek dat tamelijk hoog op mijn wil-ik-lezen-lijstje figureerde (grotendeels dankzij de lovende review van Photo-Copy Ann). Nu, ik vrees dat ik - ondanks de verheerlijkende woorden uit alle hoeken van de wereld - een heel klein beetje aan het Stoner-effect leed. Ongeveer halverwege vond ik dat het verhaal wat begon te dralen. Té veel details, té veel gezaag, te veel negativiteit. Misschien ligt het aan mij. Het is zomer, ik ben blij, ik heb geen (of toch minder) zin om te lezen over het enorm betreurenswaardige leven van een goed, maar weinig initiatiefnemend mens. Ik wil maar zeggen, ik zou Stoner niet echt gekend willen hebben. Ik gaf het boek wel uiteindelijk 4 sterren op Goodreads, 3 sterren voor taal en stijl en 1 voor verhaal. 

(aan wie het aanbelangt: gekocht op bol.com voor 5,49 euro)


Trouwens, als je iemand bent die zegt "ik zou meer willen lezen": check zeker deze 5 tips om meer te lezen, inclusief schop(je) onder de kont vanwege juffrouw Verbeelding.

dinsdag 8 juli 2014

De tweede Renfrew


Renfrew nummer 2 rolde enkele weken geleden van onder de naaimachine. En hoezee: een tweevoudige verbetering in vergelijking met nummer 1, mijn scheidsrechtershirtje:

  1. De stof! Een tweedehandsvondst waarop ik verliefd werd, niet halsoverkop, maar wel nadat ik deze inspirerend mooie Renfrew had gezien. Zo'n gebreide stofjes met structuur, I like!
  2. De pasvorm! Veel beter, maar nog niet perfect. Reden: ik was te lui om het patroon in een maat groter te knippen. Wat ik dan wel deed? Ik knipte dezelfde maat, maar nam geen naadwaarde van 1,5 cm zoals voorgeschreven, maar van 0,75 cm. Daardoor is niet alles perfect, maar hé, ik ben ook allesbehalve perfect! Opnieuw verlengde ik het geheel, want ik hou van iets langere bovenstukken.  
En nu hou ik mijn mond en laat ik de foto’s spreken. 

Je ziet, dat zit nog niet helemaal perfect. Misschien moet ik een volgende keer toch maar eens moeite doen om het patroon aan te passen. Ahum. 

Maar hoe dan ook: nog steeds enorm luid hoera voor het Renfrew-patroon! En ook voor onze 'voortuin', oftewel: wat we zien als we langs de straatkant naar buiten kijken en waar regelmatig wilde reeën (ik denk toch dat het reeën zijn) grazen, die van mij, door het simpele feit dat ze daar grazen, zo goed als automatisch een zen-Kelly maken. 

Oh ja, dat scheidsrechtershirtje: ik heb besloten dat het niet mijn ding is en dat ik het niet wil laten verstoffen. Als iemand zin heeft in een swapke: MAIL MIJ! Anders belandt het binnenkort in een textielinzamelcontainerding.