donderdag 2 juli 2015

Lili in black & gold (and some silver and brown)

Toen ik mezelf een paar weken geleden het boek De tas van Annelies cadeau deed, wist ik niet goed welke tas ik eerst wilde maken. Er staan veel toffe modellen in, daar niet van, maar ik had zelf geen tas nodig. Waarom ik dat boek dan zonodig wilde? Het is het eerste boek van een van mijn favoriete blogsters sinds jaren, Annelies van De Zuster Van. De afwerking van haar tassen is altijd indrukwekkend perfect, waardoor de tassen eruitzien alsof je ze in de betere boetiek zou kunnen kopen. Ik lees haar blog ook gewoon graag en ze neemt mooie foto's, dus voilà, dat boek van haar wilde ik ook graag.


Intussen kocht ik fournituren voor 4 tasmodellen, maar ik begon met de gemakkelijkste: Lili, de boodschappentas. Ze is heel eenvoudig, dus ik dacht, de stoffen mogen wel wat opvallen. Ik dacht ook aan Annelies' woorden over het gebruik van gewone katoentjes voor tassen: gebruik ze niet tenzij het niet anders kan. Toen ik pagina's 17 en 18 las, heb ik mezelf even voor het hoofd geslagen. Want ja, natuurlijk zijn dunne katoentjes niet echt stevig genoeg voor een tas. Dat lijkt zo logisch, maar al jaren gebruik ik stoffen die eigenlijk voor minder duurzame tassen zorgen. 


Met dat advies in gedachten keek ik eens naar mijn stoffenkast. Stevige(re) stoffen had ik welzeker, in de vorm van resten gordijnstof, gekregen van een naaister die de stoffen zou weggegooid hebben. Perfecte stoffen, waarvan sommige lappen meer dan groot genoeg voor nog veel grotere tassen dan deze grote Lili. 


Ik hoop nu alleen dat die rivetten dat gewicht lang kunnen dragen. Ze lijken zo klein en zwak, of ligt het aan mij? 


De binnenzak en voering haalde ik ook uit de stapel gordijnresten, maar dan de beige lapjes.


Ik vind ze zelf wreed geslaagd, ook al zou de stofkeuze niet mijn eerste keuze zijn voor een tas voor mezelf. Ze oogt wat chique voor een 27-jarige die nog radslag doet als ze gras tussen haar tenen voelt, nietwaar? 


Ter herinnering: als je meedeed aan de korte ritten-blogchallenge, kan je ze nog winnen tot en met 7 juli. Deelnemen is hier te doen!



Rivetten en tassenband: Pand42.
Stoffen: resten gordijnstof van een andere naaister.


Ik denk er trouwens over het boek De tas van Annelies te reviewen. Zeg eens, wat zouden jullie hierover willen weten?

woensdag 1 juli 2015

Mijn korte ritten: nabeschouwing (+ ik verloot nog een prijs!)

Ik heb veel fietsfoto's met #korteritten zien passeren op Instagram in juni. Ik heb daar zo van genoten, als fervente fietser. Ook las ik hier en daar hoe andere vrouwen dat aanpakken, meer fietsen. Die vrouwen hebben praktisch altijd kinderen, wat het allemaal wat moeilijker kan maken. Ik begrijp dat, want ik was zelf ook ooit kind van voltijds werkende ouders die NIET in het stadscentrum of vlakbij school woonden. Ik begon te denken over hoe het voor mij als kind was, en over onze huidige aanpak der zaken. Tijd voor een nabeschouwing dus! Scroll naar 'Hier valt nog iets te rapen!' als mijn nogal lang uitgevallen - sorry - naschouwing je niet interesseert.

De fiets voor kleine Kelly

Mijn ouders hadden een auto, maar ik herinner me dat ik vaak fietste. Vanaf een jaar of tien fietste ik naar school met mijn broer van twee jaar jonger, 3 km enkel. De eerste kilometer (onze eigen straat) had een fietspad, de twee volgende niet. 

Mijn hobby's tijdens mijn tienerjaren waren paardrijden, dansen en bij vrienden gaan. Ik had een fietskar waarop ik mijn zadel kon leggen, zodat ik niet op mijn ouders' vrije tijd moest rekenen als ik wilde gaan paardrijden in de zomer. Naar de dansles ging ik ook per fiets en als ik uitging of na school nog bij vrienden ging, moest ik er zelf maar geraken. Ik kreeg toen een uur waaraan ik me moest houden. Soms vergat ik naar mijn uurwerk te kijken, maar al bij al heb ik zelden mijn ouders ongerust gemaakt (denk ik). 

Soms reed ik naar de bakker een paar straten verder. Naar mijn vakantiejobs fietste ik ook, een stuk of vier zomers, zonder geklaag en zonder accidenten. 

Verder gebruikten we altijd de auto, maar voor school en mijn eigen vrijetijdsbesteding had ik mijn fiets. Toen ik voor mijn plechtige communie een fiets kreeg, heb ik gebleit van contentement. Ik heb met die fiets gereden tot een jaar geleden. Die had véél korte en langere ritten op zijn teller!

Een foto die is geplaatst door la merlette blanche (@lamerlette) op


Hoe zit dat met mijn mobiliteit in het algemeen, vandaag?

Onze huidige woon- en werksituatie bepaalt de manier waarop we ons verplaatsen. We wonen tijdelijk in een appartement zonder fietsenstalling. Mijn fiets staat in de smalle hal, waar hij in feite in de weg van de andere zeven à acht bewoners van dit gebouwtje staat. Stefans fiets stond in een openbare fietsenparking, maar hij werd gestolen. Aangezien we geen deftige fietsenstalling hebben, koopt hij voorlopig dus liever geen vervanger. 

De werkweek
Tijdens de werkweek zit ik zelden in de auto. Ik fiets naar mijn werk, 5,5 km verder, tenzij ik te ziek ben om te fietsen (oké, dan zou ik beter ook niet gaan werken, maar tja, da's weer een andere kwestie). 

Boodschappen
In normale weken ga ik op zaterdagvoormiddag naar de markt, waar ik mijn groenten en fruit voor een week bij de bioboerderij koop. Noten, zaden, peulvruchten, kruiden, granen ... koop ik in het groot online en laat ik leveren op het werk, vanwaar ik het gespreid over enkele dagen mee naar huis neem op de fiets. Tijdens onze middagpauze gaan we soms nog wat boodschappen doen.

Een keer (of minder, ik weet het eigenlijk niet goed) per maand doen we grote boodschappen (drank, pasta, rijst, dat soort dingen). Dat gebeurt tegenwoordig met de auto, maar opnieuw zo veel mogelijk met de fietskar zodra dat weer mogelijk is. (daarvoor is geen plaats in dit appartement) 


Hobby's
Als ik eens een workshop ga geven, neem ik de auto. Afstand en gewicht vallen dan meestal niet te overbruggen met de fiets.
Verder nam ik vorig jaar eens de auto om zelf een workshop te gaan volgen en nam ik dit jaar eens de auto om mijn Vitamix, een zeer zware keukenmachine, te gaan kopen in Flobecq (42 km enkel).

Bouwen
Niet onbelangrijk puntje: voor onze bouw vinden we de auto een zeer toegevoegde waarde. We hebben er al veel bezoekjes aan onze architecten op zitten, die onmogelijk waren geweest zonder auto. Ook beurzen en open huizen bezoeken, interieurwinkels afschuimen om ons te laten inspireren of prijzen te bekijken en binnen een paar maanden (of zo) bouwmaterialen kopen ... allemaal (wat) moeilijker zonder auto.
Een foto die is geplaatst door la merlette blanche (@lamerlette) op
Sociaal doen
Bij mijn ouders gaan we met de auto, een à twee keer per maand. Mijn ouders wonen 15 km verder. Mochten we beide een goeie fiets hebben en mocht de weg ernaartoe veiliger en aangenamer zijn, zouden we wellicht vaker de fiets nemen. We zijn een periode met de trein geweest, maar toen moesten ze ons toch nog oppikken aan het station, wat Stefan op een bepaalde leeftijd toch niet meer vond kunnen. We konden toen ook nooit te laat blijven, wat we na een tijd echt niet meer tof vonden.

Bij schoonfamilie gaan we tegenwoordig met de auto, ook al wonen die dichterbij, omdat Stefan dus momenteel geen fiets heeft (ik haat dieven!).

Ook onze vrienden bezoeken we meestal met de auto, omdat de meeste nogal ver wonen. In de periode waarin we geen auto hadden, zagen we weinig vrienden. Dat vond ik precies het grootste nadeel, nu ik er zo over nadenk.

Vakantie
Ik heb nog nooit gevlogen, maar we gebruiken wel de auto om op reis te gaan, op die ene uitzondering na dan (zie foto hieronder). Toen we geen auto hadden, gingen we nog minder vaak op reis. Dat was geen ramp, maar een weekendje Ardennen moet kunnen, af en toe en zonder veel gedoe.

Zo, dat is het in grote lijnen, denk ik. We hebben een simpel leven, wij twee, zonder kinderen. Sommige (meestal hobby-gerelateerde) activiteiten doe ik niet omdat het te veel gedoe is met de fiets en ik tegelijkertijd geen zin heb om ernaartoe te rijden met de auto. Heel soms vind ik dat achteraf gezien jammer. Heel soms. Meestal is die (zelf opgelegde) beperkte(re) mobiliteit gewoon een gemak. 

Hier valt nog iets te rapen!

Ik had nog beloofd te schrijven over een prijs. De maand is precies voorbij gevlogen en ik was die belofte eigenlijk nogal vergeten. Maar! Ik maakte een boodschappentas, een Lili, uit De tas van Annelies - ideaal gezelschap voor een wandeling of fietsrit naar de bakker om de hoek, zeg maar. Over de tas zelf post ik nog een uitgebreider bericht, maar ik geef hem graag weg aan iemand die meedeed in ons blogchallenge-groepje. Wat moet je doen?

Laat hier een reactie achter 
  • als je meedeed aan onze korte ritten-blogchallenge via korteritten.be (ik heb de lijst van de deelnemers gedownload, dus ik kan dat controleren hé)
  • en je deze tas wil winnen
  • ten laatste 7 juli om 23u59 (woensdag 8 juli is mijn blog trouwens jarig, ideaal moment om een cadeautje uit te delen!)
  • met vermelding of je ook, als extraatje, een exemplaar van Art d'Eco wil winnen. Het boek heeft op zich misschien weinig met korte ritten te maken, maar je vindt er wel een stuk of 100 recepten en handleidingen om andere aspecten van je leven wat groener te maken. 

dinsdag 30 juni 2015

Vegetarische barbecuekost voor wie niet veel goesting heeft om wreed lang bezig te zijn met de voorbereidingen

Afgelopen weekend lag al een tijdje vast als 'weekendje Ardennen met vrienden'. Er waren geen concrete plannen, behalve barbecueën. We hadden al een pipowagen op een Hollandse camping gereserveerd, want over slaapplek wilden we niet meer moeten nadenken. Maar verder? We zien wel! 

Voor de barbecue stond ik zaterdagochtend dus groenten te snijden, marinades te maken en tempeh te stomen. Ik roosterde pitten en zaden, kookte quinoa en maakte twee soorten salades. Alles belandde in bokalen om gemakkelijk te transporteren en onderweg braafjes verder te marineren. Oh ja, de vrienden brachten ook vlees, tomaatjes, ketchup en patatten mee. Toch nog iets normaals!

In de pipowagen stak ik gauw nog de groentjes op geweekte stokjes, terwijl een van de mannen de minibarbecue in gang stak. Ik nam ook wat foto's, want ik dacht, misschien heeft iemand wel nood aan inspiratie voor op Nationale Veggie BBQ-dag (4 juli!). Nothing fancy, maar wel wreed lekker zonder al te veel moeite.


Op stokjes

Pittige champignons: snij stevige (bruine) champignons in 2 of 4 en marineer in olijfolie, (1 tot 2 el, hou je niet te neig in!) Provençaalse kruiden, balsamicoazijn en wat tabasco (of harissa of sambal of iets anders pikants).

Courgettelinten: snij courgettes in de lengte tot fijne linten met een dunschiller en marineer in olijfolie, Provençaalse kruiden, peper en zout (inspiratie dankzij EVA).

Rooktempeh: snij een rolletje rooktempeh in de lengte in vier en snij dan in even grote stukjes. Stoom 10 minuten. Maak intussen een marinade van olijfolie, goed veel gerookt paprikapoeder, peper en zout en een beetje Provençaalse kruiden. Doe de gestoomde stukjes direct bij de marinade, roer en sluit direct af, zodat ze zich goed volproppen met je smaakvolle marinade. 


Eenmaal op de barbecue, streek ik de groenten en de tempeh nog een paar keer in met olijfolie. 

De salades

  • een fruitige salade (rechts op mijn bord, zie onder): drie handjes in stukjes gesneden aardbeien, een geprakte avocado, een halve fijngesnipperde rode ui en een handvol peterselie (geïnspireerd door de Strawberry Mango Guacamole uit het Oh She Glows Cookbook).
  • een groentensalade (zie eerste foto): 4 tomaten, 1 gele paprika, 1 rode paprika, een bussel lente-ui, een handje platte peterselie, restjes courgette (van wat ik niet meer 'gelint' kreeg), witte balsamicoazijn, olijfolie, peper en zout.


Extraatjes

  • gekookte tricolore quinoa 
  • geroosterde pitten en zaadjes met wat zout (zonnebloempitten, pompoenpitten en hennepzaad)
  • veganaise uit een pot voor het gemak (ik at die van De Hobbit)
  • fijngehakte peterselie (ik hou enorm van peterselie maar ik deed niet té veel in de salade dus serveerde hem in een apart potje)
  • het enige niet plantaardige dat op mijn bord terecht kwam omdat het veel te lekker is op barbecue: haloumi, lekker zonder meer

Wat deden we dan naast eten? Bijpraten, zagen en/of filosoferen over ons leven, lachen, dansen op ZZ Top, Oost-Europese drankjes drinken en toosten op het leven, elkaar en de zomer. Zondagochtend ruimden we de chaos op en gingen we wandelen. Daarna wilden we eten (het was intussen toch al half drie) in de brasserie van de camping, maar toen na drie kwartier wachten op onze (nochtans eenvoudige) bestelling bleek dat ze er nog niet eens waren aan begonnen, trapten we het maar af. In een tankstationwinkel kocht ik dan maar onvers brood, speculoospasta en Oreo's - ook geen misse minivakantie-afsluiter! 


zondag 28 juni 2015

Hoe zit dat eigenlijk met de Verbeelding Book Challenge? - update 2

Dit jaar doe ik mee met de Verbeelding Book Challenge, dé leesuitdaging georganiseerd door Kathleen van de blog Verbeelding. Bedoeling is om wat meer buiten je comfortzone te lezen. Ik lees al redelijk wat verschillende soorten boeken, maar toch zou ik bepaalde boeken nooit een kans geven zonder zo'n kleine uitdaging. Tijd voor een eerste update!

Aangezien ik niet per se 30 boeken wil lezen dit jaar, doorstreep ik voor sommige boeken graag meerdere puntjes. 

In het groen: de nieuw toegevoegde boeken, 't is te zeggen gelezen van april tot juni.

Gelezen

2. Een boek gepubliceerd in je geboortejaar
De Alchemist, Paulo Coelho (review volgt)

3. Een non-fictie boek
Make it, Blog it, Share it, De Praktische School (videoreview hier)

4. Een fantasy boek 
Hollow City, Ransom Riggs (review hier)

5. Een sci-fi boek 
1984, George Orwell (review volgt)

7. Een mystery of thriller boek 
Bird Box, John Malerman (review hier)

8. Een romance of chicklit 
The Rosie Effect, Graeme Simsion (review volgt)

10. Een boek gebaseerd op waargebeurde feiten 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

11. Een historische roman 
Woesten, Kris Van Steenberge (review hier)

12. Een boek met prentjes 
Hollow City, Ransom Riggs (review volgt)

13. Een boek dat een prijs heeft gewonnen (Pulitzer, Man Booker, Nobel, Gouden Uil,…) 
Sprakeloos, Tom Lanoye (review hier)

14. Een boek dat iemand je heeft aangeraden
Waarom je moeder en ik altijd een badjas dragen, Wouter Deprez (review volgt)
Kies, Wouter Deprez (review volgt)
(beiden aangeraden door Le petit requin)

15. Een boek dat voor 1900 werd gepubliceerd 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

16. Een reeks (mag een reeks zijn die je al begonnen bent) 
The Rosie Effect, Graeme Simsion (review volgt)

19. Een boek met een 65+ personage
Hersenschimmen, Bernlef (review volgt)

20. Een boek dat je kan uitlezen op een dag
Waarom je moeder en ik altijd een badjas dragen, Wouter Deprez (review volgt)
Kies, Wouter Deprez (review volgt)

21. Een boek dat verfilmd werd 
Twelve years a slave, Solomon Northup (review hier)

22. Een boek waar een televisie reeks werd op gebaseerd
Orange is the new black, Piper Kerman (review volgt)

23. Een boek dat al zeer zeer zeer lang op je te lezen lijst staat
1984, George Orwell (review volgt)

24. Een boek dat zich afspeelt in Azië
Stupeur et tremblements, Amélie Nothomb (review volgt)

27. Een boek dat zich afspeelt in Oceanië
Tijgers in de nacht by Fiona McFarlane (review volgt)

28. Een boek in een andere taal dan dat je anders leest (Engels? Frans? Duits? Islensku?)
Stupeur et tremblements, Amélie Nothomb (review volgt)
(Hiervoor zou ik eigenlijk Er ist wieder da van Timur Vermes lezen, maar na 50 pagina's heb ik het terug naar de bib gebracht omdat het verhaal mij toch eigenlijk precies écht niet interesseerde, maar misschien probeer ik het later nog een keer...)

30. Een poëziebundel
Verzamel de liefde, Bart Moeyaert (review volgt)


Tussenstand: 22 van de 30 puntjes!
In totaal heb ik dit jaar al 24 boeken gelezen, want naast de Verbeelding Book Challenge had ik ook al andere boeken op mijn leeslijstje voor 2015 gezet.



De andere puntjes...

Bij de eerste update liet ik weten dat ik voor de meeste andere puntjes al boeken had gekozen. Maar voor deze puntjes kan ik toch nog wat tips gebruiken:

25. Een boek dat zich afspeelt in Afrika: misschien wordt het wel Mukiwa: A White Boy in Africa van Peter Godwin. Dat was een van de eerste boeken die verschenen als ik op Goodreads zocht op "Africa" dat me aansprak.

26. Een boek dat zich afspeelt in Latijns-Amerika: ik dacht aan Marquez, maar ik heb al zo veel boeken van hem gelezen dat ik liever iets anders zou lezen. Kwestie van de uitdaging uitdagend genoeg te houden ook.

29. Een bundel kortverhalen: op aanraden van Mieke van Boomie blogt wordt dit wellicht een bundel van Edgar Allan Poe. Maar ook hier valt het mij op dat ik eigenlijk precies weinig auteurs (behalve nog Charles Dickens) of boeken in dit genre ken. Als iemand extra tips heeft, graag!

maandag 22 juni 2015

En de winnaar is ...


Haar reactie herinnerde me trouwens aan de woorden van een van de meest enthousiaste fans die ik ontmoette: "Oh ik vind uw boek zo zo zo tof, ik heb het al een paar keer geleend uit de bib en de laatste keer heb ik het helemaal gekopieerd, zo tof is het!" Ik wist eigenlijk niet goed hoe ik moest reageren. Ontleen het gerust duizend keer, maar gewoon helemaal kopiëren? Nee, niet zo lief.

Al wie niet won, maar wel een exemplaar wil: er zijn niet zoooo heel veel exemplaren meer, dus twijfel niet te lang. Ik heb er zelf nog enkele (bestellen en info vragen kan via mail), of je kan bestellen bij druantia.be, Standaard Boekhandel of bol.com. Of op nog andere plaatsen, ik heb er geen idee van waar het eigenlijk nog te koop is ... Zoekt en gij zult ongetwijfeld vinden!