Hebben-hebben-hebben?

Via Kathleen van Verbeelding belandde ik onlangs op een nieuwe blog, Minimaxisme. Zonder r. Alhoewel het anti-kapitalistisch element niet echt ver te zoeken is, want het gaat over consuminderen. Ik heb hier nog nooit uitgebreid geschreven over consuminderen, omdat ik het eigenlijk zooooo evident en zoooo logisch vind. Maar Geraldine deed wieltjes in mijn hoofd draaien, dus ambeteer ik jullie graag ook met een portie consuminderbedenkingen ;-) 

In de strijd tegen de consumptiemaatschappij zijn mensen begonnen met consuminderen, i.p.v. consumeren. Soms gaat het zelfs zo ver dat men 90% van zijn spullen verkoopt / weggeeft / verletst / naar de tweedehandswinkel of nog elders brengt. Anderen benadrukken daarentegen dat niet consuminderen, maar wel consumanderen, anders consumeren, belangrijker is. Ik combineer beide, niet nog maar eventjes, maar eigenlijk al mijn hele leven: ik koop weinig (of toch véél minder dan de gemiddelde westerse consument) spullen, en als ik wél iets koop, kies ik indien mogelijk voor een verantwoorde variant. Concreet: ik koop graag eens een bolletje garen of een lapje stof, maar ik ga dan eerst kijken in de kringloopwinkel en indien ik daar niets vind, ga ik op zoek naar biologische en diervriendelijke bolletjes of lapjes.

Consuminderen hoeft, voor mij althans, dus zeker niet te betekenen dat je niets hebt. Ik heb alles wat ik nodig heb (en meer, ja), ik vind dingen zelden te duur (wel vaak 'niet hun geld waard', maar da's iets helemaal anders), ik wil gewoon niet verdrinken in een berg spullen die ik toch niet kan gebruiken wegens te weinig tijd, want dan word ik helemaal zot, vrees ik.

hier bekijken

Een andere Kelly begon onlangs ook te consuminderen (hier vind je haar artikel in De Standaard). Eén van de vele leuk geschreven stukjes:

Ik was mijn volle kasten beu. Ik was het beu te moeten beseffen dat mijn kleerkast vol dingen lag die ik bijna nooit droeg, waardoor ik de stukken die ik wel draag, niet kan vinden. Ik begon het allemaal een beetje belachelijk te vinden, het kopen en blijven kopen en stapelen en verzamelen. De badkamer schoonmaken en zien dat ik zeven toilettassen heb. Wie heeft er zeven toilettassen nodig, for crying out loud?

Ik ben nooit een échte 'goeie' consument geweest, in die zin dat 'shoppen', doelloos rondhangen in winkels en dingen kopen die je eigenlijk niet nodig hebt, nooit één van mijn hobby's geweest is. Andere prioriteiten en zo. Ik ben altijd al een spaarder geweest, geld uitgeven deed ik niet zomaar, omdat iets leuk of mooi was. Het hebben-hebben-hebben-gevoel ken ik van horen zeggen, maar heb ik zelf nog maar zelden gevoeld. Er is veel dat ik leuk vind, daar niet van, maar zoals de andere Kelly het schrijft: "Soms kunnen dingen ook gewoon leuk zijn zonder dat je ze per se zelf moet hebben."

Dus beste mensen, schenk elkaar eens een ervaring, of gewoon niets, want samen zijn en samen genieten van de kleine dingen des levens, da's toch waar het allemaal om draait? Of zijn we nu echt allemaal zo materialistisch geworden? 

"Groen-oranje met een vosje"

Dat is, samengevat, het antwoord van mijn schoonmoeder op mijn vraag hoe de Amsterdamtas die ze bestelde, een cadeautje voor een vriendin, eruit moest zien. Een kleine uitdaging, vond ik, maar na lang twijfelen ging ik ervoor. Het was een tas van lange adem, maar ikzelf ben er uiteindelijk toch tevreden over...

Het weekend voor ik aan deze tas begon, was ik net nog een grote doos stofjes gaan ophalen bij een oma die haar zolder stofvrijer (in beide betekenissen) wilde maken. En in die grote doos zaten heel wat prachtige stoffen, waaronder deze donkergroene, ietwat glanzende stof. Ik combineerde het donkere stofje met een fleuriger stofje uit dezelfde grote doos.

Op een van de buitenkanten flockte ik een vosje. Geen plooitjes in deze tas dus, anders zou het vosje minder goed uitkomen, vreesde ik. 

De afbeelding van het vosje vond ik een tijdje geleden op Pinterest. Ik knipte alle stukjes apart uit, behalve de oogjes, die ik direct op het witte gedeelte streek. Ik dacht er namelijk pas na uren gepruts aan dat flockfolie misschien wel op elkaar gestreken kon worden... Je ziet wel een licht kleurverschil, afhankelijk van de witte of donkergroene ondergrond, maar het is dus wel mogelijk. Dat moet ik onthouden voor een volgende keer ;-)

De binnenkant vergat ik te fotograferen, maar goed, die is gewoon donkerbruin, afkomstig van een tweedehandse XXXL-broek (altijd handig om te recykleren, zo'n grote kledingstukken ;-) ), met een paar zakjes. De paspel/biaisband komt uit de kringwinkel, de rits van bij Sew Natural, de flockfolie van bij Vermiljoen.

Vier handen op een doos

Stefans knipkunsten en mijn inpak- en plakkunsten verenigd. Cadeautjes inpakken was nog nooit zo leuk. We zijn een goed team, al zeg ik het zelf :-) 

Bij deze ook toegevoegd aan het ooit-to-do-lijstje: inpakken op z'n Juffrouw Sanseverias. Ik zal zelf wel kleuter spelen ;-)

Kerstmenu

Verspilling, en in het bijzonder voedselverspilling, ik heb het daar niet zo voor. En aangezien verspilling vaak een gevolg is van 'te veel klaarmaken', heb ik er op kerstavond - net als op elke andere avond - voor gezorgd dat er niet veel te veel eten was. Ik eet zeer graag, me volproppen en de volgende dag ongemakkelijk zijn vind ik minder aangenaam ;-) Motiliums zaten dan ook niet in mijn handtas... (heb ik eigenlijk zelfs niet in huis)

Het kerstmenu was simpel, niet te uitgebreid - gemakkelijk om thuis klaar te maken en te transporteren naar de feestlocatie.

Hapjes

Toastjes met Faux Gras de GAIA (alweer bij groot en klein in de smaak gevallen) en tofu-tomatensmeersel.

Hoofdgerecht

Gourmet. Vegetarisch gourmetten, dat had ik nog nooit gedaan... Ik had véél zin in seitan bourguignon (nog altijd, ja), maar uiteindelijk besloot ik toch maar braafjes mee te gourmetten ;-) 

De groentekalender werd erbij gehaald, de dames van Style Me Green geconsulteerd, de golven van het internet besurfd (inspiratie en recepten op Vegatopia (specifiek voor gourmet) en bij Suzette (algemeen feestelijk)) en uiteindelijk namen we voor ons tweetjes het volgende mee:

- met tapenade gevulde champignons

- gemarineerde tofublokjes

- gebakken aardappelblokjes met pittig paprikapoeder

- Garden Gourmet balletjes

- witloofsalade met appelsliertjes (uit het Donderdag Veggiedag-kookboek)

Ik zei het toch al, simpel en niet uitgebreid? ;-)

Dessert

Chocomousse en cashew-frambozentaartjes.

En verder op het kerstavondmenu stonden gezelligheid, warmte (misschien beter hitte - door twee gourmettoestellen op de tafel ;-) ), cadeautjes, véél cadeautjes, en goeie muziek, ook niet onbelangrijk.

Op kerstmis zelf gingen we bij mijn papa en co voor een mooie wandeling in de sneeuw. Nog een geluk dat de zon afwezig was, anders had het wel lente geleken ;-)

Top 8 lekkere en snelle broodsmeersels*

Enkele weken geleden besloot ik mijn zuivelconsumptie drastisch te verlagen. Dat betekent: nog minder vaak kaas op mijn boterham. Geen probleem, want er zijn voldoende zuivelvrije broodsmeersels (kijk bijv. op de site van EVA en uiteraard ook op Melk moet niet). Broodsmeersels zijn in het algemeen niet zo moeilijk om te maken, maar sommige vragen al wat meer tijd of bevatten iets te 'exotische' ingrediënten. Bij deze mijn top 8 (eigenlijk ging het een top 5 worden, maar uiteindelijk kon ik dan niet meer schrappen, ze zijn allemaal zo lekker!) van lekkere en snelle broodsmeersels, waarvoor je de ingrediënten waarschijnlijk meestal standaard in je keukenkasten staan hebt.

Trouwens ook ideaal voor op de toastjes van je vegetarische vrienden ;-)

tofu-tomatensmeersel van de groene prinses

(hieraan ben ik verslaafd geraakt...)

zongedroogde tomaten-pijnboompittensmeersel:

2 delen halfzongedroogde tomaten op 1 deel pijnboompitten mixen, 

eventueel samen met wat groene olijven

wortelsmeersel

hazelnotenpasta van Plantaardig Maandag

 erwtensmeersel uit de nieuwste Veggie Lunchbox van EVA:

pinda-wortel-rozijnensmeersel:

1 deel pindakaas + 1 deel rozijnen + 2 delen geraspte wortel mengen

Voor in de zomer:

komkommerspread van EVA

Ook geweldig, doch iets tijdsrovender:

champignons à la Grecque van Maman Verte

* vervang gerust het woord "smeersel" door "spread", klinkt chiquer, niet waar? ;-)

Kerstgevoel, maar dan een weekje vroeger

Het weekend begon hier weer geweldig. Bij thuiskomst gisterenavond kreeg ik een cadeautje van Stefan in mijn schoot geworpen. Mijn kerstcadeautje, hij kon niet wachten tot volgend weekend. Inhoud: een geweldig goed fototoestel. En dat terwijl ik niets gevraagd had aan de kerstman!

En dat geweldig goed fototoestel, dat vroeg om een uitstapje. Vanmiddag trokken we, samen met vriendin Evy, op pad, gewapend met onze nieuwe kameraad, naar het bos achter den hoek. Daar namen we in ongeveer 2 uur tijd zo'n 350 foto's, bij wijze van oefening he.

Een selectie van mijn selectie (de volledige selectie staat op Flickr):

Het geweldigste is dat 99% van de foto's gewoon geslaagd is - technisch gezien dan toch. Met het vorige toestel lukte meestal maar 1 op de 10 foto's, tijdverlies à volonté!

Na deze schone wandeling: dikke kousen aan, gauw pannenkoekjes met een fruitsausje maken en nagenieten door alle foto's op het grote scherm te bekijken - het leven kan toch ongelooflijk schoon zijn! 

Hoe dat eigenlijk met die novemberuitdagingen zit?

November, ik schreef het al, was de maand der uitdagingen. Jammer genoeg moet ik jullie meedelen dat mijn uitdagingen mislukt zijn. De teleurstelling is groot, ook bij mezelve. Dat verklaart ook gedeeltelijk waarom dit berichtje zo lang op zich heeft laten wachten. Schaamrood zijn mijn wangen bij het schrijven ervan, aarzelend mijn vingers, want tedoeme, ik had zo graag iets anders willen schrijven. 

Uitdaging 1: 30 dagen geen zuivel, geen speculoospasta, geen chips, geen niet-zelfgemaakte taart / chocomousse / ander gebak. 

Oké, dat is maar voor 10% mislukt. 't Is te zeggen, ik schat dat ik mijn zuivelconsumptie toch met 90% heb kunnen reduceren. Waarom 'maar' 90%? Omdat buitenshuis zuivelvrij eten moeilijk is. Dat was natuurlijk te verwachten. Als een lieve tante fier haar zelfgemaakte cake presenteert, kan ik moeilijk weigeren, ook al heeft ze boter op basis van koemelk gebruikt. Als mijn mama speciaal voor mij kaas heeft gekocht om mijn pistolets te beleggen, wil ik niet dat die in de vuilbak belandt. 

Maar! Ik zet door. Ik voel me gewoon zoveel beter als ik minder zuivel (lees: kaas en eerder uitzonderlijk andere dierlijke melkproducten) consumeer, niet alleen lichamelijk (bye bye, opgeblazen gevoel! bye bye, overbodige kilo's! bye bye, acne!), maar ook geestelijk: het idee dat ik wel nog aan de dood van kalfjes en geitjes 'meewerk', weegt al langer op mij. Verlicht dus, fysiek en mentaal!

Voor al diegenen die mij persoonlijk kennen en bij wie de paniek toeslaat: wuif haar maar weer weg! Ik doe gewoon verder zoals ik bezig was, 't is te zeggen: reductie van mijn zuivelconsumptie. Moeilijk is dat niet, alleen wat de kaas betreft... Maar goed, liever minder kaas dan bijvoorbeeld minder choco, of minder appels, of minder zongedroogde tomaten.

Wat de rest van uitdaging 1 betreft: De speculoospasta en de melkchoco werden vervangen door zelfgemaakt notensmeersel en biologische hazelnotenchoco zonder melk(poeder), of door hartig broodbeleg natuurlijk, want 't moet niet altijd zoet zijn. Chips eet ik sowieso niet vaak en niet dolgraag en desserten maakte ik voordien ook al meestal zelf. Dat was dus maar een halve uitdaging ;-)

Uitdaging 2: dagelijks 20 minuten intensief sporten.

Op dag tien schoot er iets in mijn knie. En het schoot er niet snel weer uit. Die eerste tien dagen sporten, dat heeft wel geholpen, ik voelde mij zo fitter en strakker worden. Nu ben ik echter weer iets minder gemotiveerd om te sporten, wegens die 90% minder zuivel en de positieve gevolgen daarvan... 

Uitdaging 3: No Impact Week.

Hoe het daarmee is afgelopen, weet u al, als u begin november hebt meegelezen.


En over uitdagingen gesproken: het 10-in-11-project, dat komt ook niet meer goed. Tenzij 2011 eventjes stil zou blijven staan. Of tenzij ik enkele nachtjes in mijn naaiatelier i.p.v. in mijn bed doorbreng. Maar dat zou nu eens écht niet goed komen. Dus neem ik mijn resterende 10-in-11-projecten gewoon mee naar 2012. 

Hulp voor de kerstvrouw (en die enkele kerstman)

Ondertussen heeft u waarschijnlijk uw favoriete dekentje weer bovengehaald, is de haard nog eens aangestoken / staat de centrale verwarming weer aan en worden de donkere avonden gevuld met warme sojachocomelk en een quality time-activiteit naar keuze. Of een fakkeltocht door het bos, zo u wil. Om het allemaal een beetje spannend te houden, niet waar?

En misschien zit u ook al een beetje uit te kijken naar de eindejaarsperiode, met al haar glinsterende attributen, sparren in de living en kilo’s ijstaart. Bijvoorbeeld. Misschien houdt u het liever soberder (zéér begrijpelijk), maar hoe dan ook, er valt niet te ontkomen aan het einde van 2011. De afgelopen dagen verzamelde ik enkele tips voor alle kerstvrouwen (en die enkele kerstman) die dat einde enigszins groen willen vieren. 

Want geef toe, 't is toch meestal de vrouw die de kerstboodschappen doet he. Ten huize Stefan & Kelly is dat enigszins anders. Hij is de Santa Claus (Stefan C.), ik ben zijn KerstElfje (Kelly E.), een hulp waar nodig, maar zonder beslissingsrechten en zo ;-)

Aan hen met beslissingsrechten en de wil om het deze keer een beetje groener te houden: laat u inspireren!


Voor al uw wensen voor het nieuwe jaar zijn er de e-cards van GOEDvandoen of de tastbare, uit gerecycleerd papier en/of schapenkeutels (echt waar!), met inkt op waterbasis bedrukte en eventueel zowaar plantbare kaartjes van bij Kudzu.

Verantwoorde (en onbreekbare) kerstballen voor de dennenboom, die u uiteraard elk jaar uit de tuin graaft en daarna weer ingraaft, zijn verkrijgbaar bij Kudzu. Maar misschien heeft u zelf al een boomversiersel gemaakt, uit gerecycleerde materialen?

Low impact dineren op kerst- of nieuwjaarsavond, het is mogelijk (net zoals op alle andere avonden, uiteraard). En EVA maakt het u gemakkelijk, en wel dankzij hun kerstmenu’s: eentje samengesteld door topchef Philippe Van den Bulck en het ander samengesteld door het EVA-team zelf. Voor mij de seitan bourguignon, graag, meer moet dat niet zijn.

(recept hier)

Verras uw gasten (en uzelf, indien nog niet gebeurd) ook eens met Faux Gras de GAIA, het diervriendelijke (en lekkere :-) ) alternatief voor foie gras. Andere lekkere smeersels voor op toastjes: deze tofu-tomatenspread, in bouillon gekookte erwtjes met peper en zout (ideetje uit EVA’s nieuwe veggie lunchbox!) of natuurlijk de Abinda-smeersels (applaus voor de “kruidige paté”!)... (binnenkort trouwens een uitgebreidere post over snel-klaar-brood-en-toast-beleg)

Feestelijke (of gewoon mooie, want kom, elke dag is een feest, en elke dag moogt ge er mooi uitzien :-) ) kleding kwam ik tegen bij GOEDvandoen:

(hier)

en bij Bebo Ecofashion:

(hier)

(en zeker en vast nog elders, maar voor een compleet overzicht van groene kledingwinkels moet u bij StyleMeGreen zijn, klikken op Links en dan Fashion)

En om af te sluiten nog een paar cadeautips:

• lees op de StyleMeGreen-blog (nog eens ;-) ) de blogposts over cadeautjes
• ga voor duurzame chocolade (en koop voor uzelf ook een voorraadje, bij Oxfam is er keuze genoeg...)
• bij Lush vind je handgemaakte, verse, proefdiervrije cosmeticaproducten (ode aan The Godmother)
• een vegetarisch / veganistisch kookboek voor de (wannabe) keukenprins(es), bijvoorbeeld Plenty van Yotam Ottolenghi, Non*Fish*A*Li*Cious of Lisette in Luilekkerland van Lisette Kreischer of Verrassend Veggie van Philippe Van den Bulck of of of... (te koop bij EVA, of Kudzu, of GOEDvandoen, etc.) 
• tover kartonnen dozen om in geweldig schoon speelgoed
• of lees hier welke de vijf allerbeste speelgoedjes ooit zijn (hihi)
• en hier waarom je beter niet conventioneel plastic speelgoed koopt, gewoon ter info of ter heropfrissing ;-)
• kijk ook eens op de blog van I love eco voor verantwoorde cadeautjes, en in het bijzonder bij kadootjes
• ook Netwerk Bewust Verbruiken postte onlangs een bericht met 10 Sinterklaas-tips - de Sint mag dan wel weer het land uit zijn, de Kerstman zal met dit lijstje ook wel iets kunnen aanvangen ;-) Nog onlangser volgde een bericht met 10 tips voor een duurzame kerst, dus ook daar zult u waarschijnlijk nog wel wat nuttige informatie vinden.
• Mevrouw Minder lijstte ook tien tips voor duurzame cadeaus én vijf verpakkingsmogelijkheden op - allen daarheen!
• en als u het na al deze tips nog niet weet, kan een cadeaubon misschien soelaas brengen. 

(hier)

Verblijdingen [12]

Ik weet niet goed waarmee te beginnen, zoveel schoons en leuks de laatste week, niet te doen. Dus gaan we gewoon chronologisch te werk. Of toch zoveel mogelijk.

Zondagochtend: baksessie: wafeltjes met zonnebloempitten (en chocolade!), volgens een subliem recept van op de nieuwe, geweldige website Melk moet niet.

Zondagvoormiddag: Henna-haarkleursessie. Voor het eerst in mijn leven, samen met vriendin Evy, die mij trakteerde op een nieuwe haarkleur. 

Eikes, ja :-)

Resultaat daarvan: niet rood, behalve in zéér bepaalde omstandigheden... Ik had het graag zo rood als op de derde foto gehad, maar in normaal licht is 't eigenlijk lichter bruin met een roodachtige schijn. Oh, en henna werkt blijkbaar ook als haarmasker. Mannekes, mijn haar voelde geweldig, zo zacht, zo dik, zo 'gezond'. 

Zondagnamiddag: Hail to the snail-creaclub.

Resultaat daarvan:

Soms verbaast het mij nog dat zoiets gewoon uit een bolleke draad bestaat. Hoe geweldig zijn de mensen die die techniek hebben 'uitgevonden'?

Zondagavond: stofjes en restjes garen ophalen bij een creatieve oma die haar zolder een beetje leger wilde.

Resultaat: meer kleur in huis!

Woensdag: afwerking van dé sjaal voor de schoonzus (ergens in februari aangevraagd, denk ik - bij mij moet ge op tijd bestellen ;-) )

Patroon: honey cowl van Madelinetosh.

Staat ze er niet geweldig mee? Ja, dat dacht ik ook, ja.

Donderdag en vrijdag: naaiavond!

Resultaat: een haakzakje in het thema Lady en de Vagebond.

De laatste hand werd daarnet nog gelegd:

En er volgde ook nog een naaimachine-speldenkussentje.

Treinactiviteit van de ganse week: het uittesten van mijn nieuw speelgoedje, een Strick-Ding, zoals de Duitsers het blijkbaar noemen (hilarisch vind ik dat), ofte een knitting loom, of een breiapparaat in het saai Nederlands.

En vandaag in de supermarkt: smoothies met mutsjes! Dat kan toch niet anders dat al die vrolijkheid een glimlach veroorzaakt?

Normaal gezien koop ik geen smoothies, want meestal zijn die verpakt in vuile plastiek. Maar voor smoothies met een mutsje en voor het goede doel maak ik graag een uitzondering. En blijkbaar zijn de flesjes gemaakt uit gerecycleerde plastiek, dus het kon erger ;-)

De uitverkorenen, die trouwens enorm gesmaakt hebben.

:-)

En nog een laatste verblijding: mijn nieuwe kopbanner - merci, Stefan!

PS: Nu hebt ge lang moeten scrollen vooraleer ge gans beneden waart he?