Als het zonnetje roept...

Toen Madame Zsazsa enkele weken geleden kleedje #4 aan Blogland presenteerde, was ik meteen verliefd, op het modelleke van het kleedje weliswaar. Ik heb deze zomer namelijk tot de 'zomer van het kleedje' uitgeroepen. 't Zit zo: Toen mijn schoonzus enkele maanden geleden haar closet eens out cleande, was ik de gelukkige ontvangster van het resultaat van die opruimfurie. Tot het pakketje behoorde een kleedje en aldus ontdekte ik plots het gemak van een kleedje. Later werd ik nog de gelukkige vindster van Kringwinkel-kleedjes. Hoera voor mij!

Maar dus, het gemak van kleedjes... Je doet dat aan, je moet niet zoeken naar iets dat erbij past (aka niet de miserie van welk rokje met welk t-shirtje), dat is zo luchtig en zomers OF gemakkelijk te dragen in combinatie met een lange broek voor op de talrijke koudere dagen en dat zit zo comfortabel. Niets dan voordelen. 

Madame Zsazsa bood haar kleedje te koop aan via Van Katoen, waarvan de opbrengst integraal naar het goede doel gaat. Ik kocht het meteen, zag daarna nog prachtige versies van het kleedje verschijnen (bij Polkadotjes en bij Je SuPoZe) en zette gisteren eindelijk mijn schaar in mijn tricot (gekocht bij Van Leuven).

Het resultaat:

In het vervolg (dat er zeker komt, want amai, dit kleedje zit fantastisch!) maak ik een maatje kleiner (i.e. 34 i.p.v. 36). Jaaaha, ik weet wel dat je voor tricot altijd een maatje kleiner moet nemen, maar ik was zo naïef om te denken dat dat al ingecalculeerd was... In het ruggedeelte maakte ik wat nepen i.p.v. een rekker in te stikken, want dat laatste zorgde dat het te erg gefronst zat. De taille leg ik misschien op een later moment in, maar deze middag besloot ik het al te dragen, want ah ja, het zonnetje riep!

En wat hoort er bij het zonnetje? Een zelfgemaakt ijsje!

Santé!