Hail to the snail

Na mijn geknoei van vorig jaar had ik besloten om tegen de volgende winter wanten te breien. De lente begint wel al te komen, maar goed, ik heb me wel aan mijn deadline gehouden ;) En ik heb ze niet gebreid, maar gehaakt - maar da's maar een detail uiteraard.

De slak (en haar spoor) naaide ik erop, met een vette knipoog naar de oprichtster en fans van de facebook-groep "Hail to the snail", geboren als ode aan de langzame levensstijl, geborgen en gedragen door LETSCREAtievelingen en in die zin ook een ode aan samenwerking, vriendschap en solidariteit. Als daar geen symboliek achter zit!

Materiaal: wol uit de solden en restjes uit de zak van de mevrouw met de rode jas

Patroon: aangepaste versie van het patroon voor dameswanten van Vicarno's mama (na een paar keer lostrekken had ik eindelijk de gepaste maat - ik heb blijkbaar nogal kleine handen :) )


En daarmee is het eerste puntje van mijn 10-in-11-lijstje afgevinkt!


P.S.: Met de rest van de wol maakte ik een mandje, maar de batterijen van het fototoestel staken, dus daarvan volgt later een fotootje...